Επιστροφή στις διατροφικές ρίζες

Μπίρα από ελληνικά κριθάρια, γαλακτοκομικά προϊόντα αποκλειστικά από ελληνικό γάλα, προϊόντα αγροτικών συνεταιρισμών σε ξένες εκπτωτικές αλυσίδες. Την αξία των ελληνικών προϊόντων, των πρώτων υλών που παράγονται εντός Ελλάδος ανακαλύπτουν όχι μόνο οι καταναλωτές, αλλά και η βιομηχανία τροφίμων, είτε πρόκειται για αμιγώς ελληνικές είτε για πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις η βιομηχανία τροφίμων προηγήθηκε της καταναλωτικής τάσης που καταγράφεται το τελευταίο διάστημα. Εκτός από τη χρήση πρώτων υλών από την Ελλάδα, η βιομηχανία τροφίμων επιχειρεί να μας φέρει σε επαφή με το παρελθόν για να ανακαλύψουμε ξεχασμένες γεύσεις, όπως τα παραδοσιακά ζυμαρικά ή γεύσεις που τις είχαμε συνδέσει μόνο με εισαγόμενα προϊόντα, όπως το βούτυρο.

Μπίρα από ντόπιο κριθάρι

Τον δρόμο για τη χρήση ελληνικών κριθαριών στην παρασκευή της μπίρας άνοιξε το 2008 η Αθηναϊκή Ζυθοποιία. Από τότε μέχρι και σήμερα η εταιρεία για τις ανάγκες της παρασκευής της Amstel και της Αλφα προμηθεύεται κριθάρι από παραγωγούς της βόρειας και κεντρικής Ελλάδας. Την περίοδο 2008 - 2010 προμηθεύτηκε περίπου 40.000 τόνους κριθαριού αξίας 8 εκατ. ευρώ, ενώ για το 2011 υπολογίζεται ότι προμηθεύτηκε άλλους 18.000 τόνους. Στόχος της εταιρείας είναι μέχρι το 2014 να φτάσει τους 70.000 τόνους. Ομως, δεν περιορίστηκε εκεί. Φέτος εγκαινίασε στη Λαμία, τη Νιγρίτα Σερρών, τη Νίκαια Λάρισας και τη Λιβαδειά πειραματικές καλλιέργειες κριθαριού με στόχο τη δημιουργία νέων ποικιλιών με καλύτερα χαρακτηριστικά και ανώτερη ποιότητα.

Φέτος, ωστόσο, ήταν και η σειρά της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας, που παράγει την μπίρα FIX, να δραστηριοποιηθεί στην παραγωγή ελληνικού κριθαριού, δημιουργώντας στη Θήβα πειραματικό αγρό έκτασης 200.000 τ.μ. Στον αγρό αναπτύσσονται δύο διαφορετικές ποικιλίες κριθαριού και η εταιρεία προσδοκά στην παραγωγή 100.000 κιλών έως τις αρχές του καλοκαιριού του 2012. Στόχος της είναι τα επόμενα χρόνια οι ανάγκες της σε κριθάρι να καλύπτονται κατά 100% από την εγχώρια παραγωγή μέσω προγραμμάτων συμβολαιακής γεωργίας.

Εγχώριο γάλα

Αποκλειστικά ελληνικό γάλα, το 15% της εγχώριας γαλακτοπαραγωγής, χρησιμοποιεί πλέον στη νέα της μονάδα στην Πάτρα μια από τις πιο γνωστές παγκοσμίως εταιρείες γαλακτοκομικών προϊόντων, η FrieslandCampina. Με τη βιομηχανία συνεργάζονται οι κτηνοτρόφοι του θεσσαλικού συνεταιρισμού ΘΕΣγάλα που δημιουργήθηκε πρόσφατα, καθώς και 40 μεμονωμένοι παραγωγοί.
Το ολιγοπώλιο των εισαγόμενων προϊόντων στην κατηγορία του βούτυρου (ζωικού και όχι φυτικού) αποφάσισε να «σπάσει» η Μινέρβα φέρνοντάς μας ξανά στο μυαλό μυρωδιές και γεύσεις χωριού με το ομώνυμο προϊόν της. Μάλιστα, αν και η εταιρεία στο ελληνικό κοινό είναι γνωστή για το ελαιόλαδό της, οι πωλήσεις βούτυρου «τρέχουν» με διψήφιο ποσοστό.

Ελληνικά σιτηρά Τη στροφή των καταναλωτών στα ελληνικά προϊόντα επιχειρεί να αξιοποιήσει η Misko. Βεβαίως, όλα τα προϊόντα της εταιρείας παράγονται στην Ελλάδα από ελληνικά σιτηρά, αλλά η εταιρεία αποφάσισε να λανσάρει τη σειρά προϊόντων Misko Παραδοσιακά, τα οποία μοιάζουν με χειροποίητα ζυμαρικά από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Την ίδια ώρα εξαιρετικά δημοφιλή, παρά το γεγονός μάλιστα ότι οι τιμές τους είναι υψηλότερες, έχουν γίνει προϊόντα μικρότερων ελληνικών εταιρειών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα χειροποίητα ζυμαρικά και άλλα προϊόντα της εταιρείας Μυλέλια ή τα προϊόντα της εταιρείας Gaea (ελαιόλαδο, σάλτσες κ.ά.), που κατακτούν την ελληνική αλλά και ξένες αγορές.
Η ίδια τάση εμφανίζεται το τελευταίο διάστημα τόσο στον κλάδο της εστίασης όσο και στα ξενοδοχεία. Η κυρίαρχη τάση είναι πλέον η κουζίνα που βασίζεται στη μεσογειακή διατροφή και στα παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα. Στα ξενοδοχεία από την άλλη είτε μέσα από οργανωμένες πρωτοβουλίες του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος είτε μέσω κινήσεων μεμονωμένων ξενοδόχων τα ελληνικά προϊόντα βρίσκονται στο επίκεντρο. Τελευταίο παράδειγμα η υπογραφή μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΞΕΕ) και του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου, ενώ πριν από λίγους μήνες είχε εγκαινιασθεί η πρωτοβουλία «Ελληνικό Πρωινό».
Πριν από κάποια χρόνια η επιστροφή στις ρίζες θα ήταν μάλλον μόδα και σαν τέτοια παροδική. Ισως τώρα, που έχει προκύψει περισσότερο από ανάγκη, να αποκτήσει μεγαλύτερη διάρκεια και βάθος. Οσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος, λέει ο λαός. Στην περίπτωση αυτή μάλλον ισχύει το «όσα φέρνει η κρίση δεν τα φέρνει ο χρόνος».

Ο κρίσιμος παράγοντας «made in Greece» Την τάση των καταναλωτών, αλλά και των επιχειρήσεων, για επιστροφή στα ελληνικά προϊόντα ερμηνεύει, μιλώντας στην «Κ», ο κ. Γεώργιος Μπάλτας, καθηγητής του Μάρκετινγκ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας:
«Αντιμετωπίζουμε σήμερα την κρίση και την κατάρρευση ενός μη βιώσιμου μοντέλου βασιζόμενου σε εισαγωγές και εξωτερικό δανεισμό. Τα σκληρά βιώματα και οι συζητήσεις της κρίσης έκαναν αντιληπτή σε πολύ μεγάλο τμήμα του πληθυσμού την κρισιμότητα της αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής για την οικονομία και την κοινωνία. Οι καταναλωτές δείχνουν σήμερα, μέσα στην κρίση, έντονο ενδιαφέρον για το “made in Greece”. Θέλουν μέσα από τις αγορές τους να στηρίξουν τη δοκιμαζόμενη ελληνική αγροτική και βιομηχανική παραγωγή και τις συνδεδεμένες θέσεις εργασίας. Καθώς η προέλευση των προϊόντων αναδεικνύεται ένα βασικό αγοραστικό κριτήριο, οι επιχειρήσεις δίνουν με τη σειρά τους έμφαση στον παράγοντα “made in Greece”, που διαδραματίζει πλέον σημαντικό ρόλο στην προϊοντική και επικοινωνιακή στρατηγική παραγωγών και εμπόρων. Οι εξελίξεις αυτές είναι θετικές. Οι ενισχυμένες προτιμήσεις των καταναλωτών για ελληνικά προϊόντα μπορούν να συμβάλουν στην απασχόληση και στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας».

Της Δήμητρας Μανιφάβα
Πηγή Καθημερινή
24.12.2011

Κανένα φαγητό δεν πάει χαμένο Μπορείτε κι εσείς να προσφέρετε βοήθεια)

Ο φούρνος στο μικρό αναψυκτήριο της κ. Μαίρης Λούκα στους Αγίους Αναργύρους δεν σταματά ποτέ να δουλεύει. Η ιδιοκτήτρια πάντα πίστευε ότι οι προθήκες θα πρέπει να είναι συνεχώς γεμάτες με «καλούδια», να προδιαθέτουν τον κόσμο να ψωνίσει. «Δυστυχώς όμως αυτό σημαίνει ότι στο τέλος της ημέρας “μένουν” κάποια κομμάτια», λέει. «Φρέσκα, φρεσκότατα είναι, ωστόσο δεν μπορώ να τα βγάλω ξανά την επόμενη ημέρα». Μέχρι πριν από λίγο καιρό, η κ. Λούκα μάζευε τις 10-15 τυρόπιτες που περίσσευαν και τις μοίραζε σε φίλους και γνωστούς. Ομως, τη βασάνιζε η σκέψη ότι στη διπλανή γειτονιά, στο διπλανό σπίτι μπορεί να υπάρχουν οικογένειες που τα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Τους Αγίους Αναργύρους μαστίζει η ανεργία, όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμα και τις πιο βασικές ανάγκες.

Κάπως έτσι, η κ. Λούκα και το αναψυκτήριο «Οσκαρ» ήταν από τους πρώτους που δήλωσαν συμμετοχή στο «Μπορούμε», μια νέα πρωτοβουλία καταπολέμησης της σπατάλης του περισσευούμενου φαγητού και υπέρ της αξιοποίησής του για κοινωφελή σκοπό. Η ιδέα και η υλοποίησή της ανήκει στην κ. Ξένια Παπασταύρου, εθελόντρια της Τράπεζας Τροφίμων. «Μέσα από τη δραστηριοποίησή μου στην Τράπεζα διαπίστωσα ότι ενώ υπάρχει διάθεση από εταιρείες και ιδιώτες να βοηθήσουν και φυσικά τεράστια ζήτηση, δεν μπορούν οι δύο πλευρές να “συναντηθούν”», λέει η ίδια στην «Κ». «Η πρωτοβουλία, μέσα και από το σάιτ

  http://www.boroume.gr/

φιλοδοξεί να παίξει αυτό τον ρόλο, να φέρει κοντά τους δύο αυτούς πόλους, ώστε τίποτα να μην πηγαίνει χαμένο».

Και την ώρα που στην Ελλάδα του 2011 χιλιάδες άνθρωποι δεν μπορούν να προσφέρουν στον εαυτό τους και στην οικογένειά τους ούτε «ένα πιάτο φαγητό», τόνοι απολύτως κατάλληλου φαγητού πετιούνται καθημερινά σε εκατοντάδες εστιατόρια, ταβέρνες, και άλλα σημεία εστίασης σε όλη τη χώρα. Η πρωτοβουλία καλεί τις εταιρείες εστίασης που διαπιστώνουν ότι συχνά διαθέτουν περισσευούμενο φαγητό το οποίο καταλήγει στα σκουπίδια, ακόμα και αν πρόκειται για μικρή ποσότητα, και ταυτόχρονα τους εκπροσώπους ιδρυμάτων απόρων, παιδιών, ηλικιωμένων ή τοξικοεξαρτημένων ή και τους ίδιους τους ανέργους που δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση σε ποιοτικό και θρεπτικό φαγητό καθημερινά, να δηλώσουν το «παρών». Είναι βέβαιο, όπως λέει η κ. Παπασταύρου, ότι κάποιος που όσους μπορούν να βοηθήσουν και κάποιος από εκείνους που έχουν ανάγκη βοήθειας θα βρίσκονται κοντά, ούτως ώστε να μην απαιτείται η μεταφορά φαγητού για μεγάλες αποστάσεις ή η αποθήκευσή του.

«Οταν επικοινώνησα με την κ. Λούκα από τους Αγίους Αναργύρους, για παράδειγμα, έψαξα και βρήκα ότι στην περιοχή κάνει σημαντικό έργο ο ιερέας της ενορίας του Αγίου Δημητρίου στα Μυκονιάτικα. Πράγματι, σήμερα, περνάει ο παπάς κάθε μέρα και παίρνει το περισσευούμενο φαγητό από την κ. Λούκα και το προσφέρει στους απόρους. 

Η δυναμική της πρωτοβουλίας είναι στη γειτονιά», εξηγεί. Εκτός από το «Οσκαρ», συμμετοχή έχουν δηλώσει και πολλές άλλες επιχειρήσεις, πολλοί από τους οποίους, όπως για παράδειγμα το κατάστημα «Βενέτη» στη Φιλοθέη, έψαχναν ήδη τρόπους να διοχετεύουν τα προϊόντα που περισσεύουν σε ανθρώπους που τα χρειάζονται. «Προσπαθούσαν τίποτα να μην πηγαίνει χαμένο, αλλά χρειάζονταν κάποιον να συντονίζει την προσπάθεια. Ενας από τους υποψήφιους αποδέκτες τώρα είναι η Στέγη Ανηλίκων της Νέας Ιωνίας». Η πρωτοβουλία στηρίζεται από την Τράπεζα Τροφίμων, η οποία συνεργάζεται με περισσότερα από 200 ιδρύματα σε όλη την Αττική. «Με έναν τρόπο έχουμε τον χάρτη των φορέων που έχουν ανάγκη φαγητού», εξηγεί η κ. Παπασταύρου. Συνολικά, βοηθούν στη σίτιση 27.250 ανθρώπων την εβδομάδα.

«Κάτι κάνω»

Ταυτόχρονα, το σάιτ φιλοδοξεί να λειτουργεί και σαν βάση δεδομένων για κάθε είδους τέτοιες προσπάθειες. Στο boroume.gr προβλήθηκε, για παράδειγμα, και η πρωτοβουλία του εστιατορίου Kavatza στο Κολωνάκι να προσφέρει με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά τις φτώχειας στις 17 Οκτωβρίου ένα μπολ αχνιστή φασολάδα σε περισσότερους από 250 ανθρώπους. Μάλιστα, λόγω της μεγάλης ανταπόκρισης του κόσμου, ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου πρόκειται να συνεχίσει τη συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων, προσφέροντας μια μερίδα καλομαγειρεμένο, φρέσκο φαγητό, στο πλαίσιο των δημοτικών συσσιτίων.

Η αξία των ειδών διατροφής που δωρίζονται από επιχειρήσεις, οι οποίες παράγουν ή εμπορεύονται τέτοια αγαθά, προς το Ιδρυμα Τράπεζα Τροφίμων εκπίπτει από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων. Ομως η ηθική ικανοποίηση της προσφοράς είναι η μεγαλύτερη ανταπόδοση. «Βλέπω κάθε μέρα τον παπά που έρχεται και σκάω ένα χαμόγελο», λέει η κ. Λούκα. «Αισθάνομαι ότι κάτι κάνω».

Της Λίνας Γιάνναρου

Πηγή Καθημερινή

25.10.2011

Το περιβόλι του...μπαλκονιού

ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ και βεράντες που αντί για τριανταφυλλιές και... ντάλιες έχουν μαρούλια και πιπεριές κάνουν την εμφάνισή τους όλο και πιο συχνά στην Αθήνα. Η αστική γεωργία, αν και σε μεγάλο βαθμό βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο, κερδίζει όλο και περισσότερους οπαδούς. Οι λόγοι πολλοί: οικολογική συνείδηση, μείωση οικογενειακών εξόδων, αντίσταση στις πολυεθνικές των τροφίμων, χόμπι, είτε ακόμη επειδή «το σπιτικό έχει άλλη νοστιμάδα». Το σίγουρο είναι ότι πληθαίνουν οι Αθηναίοι που καλλιεργούν ή που επιθυμούν να καλλιεργήσουν κηπευτικά στο μπαλκόνι ή στην ταράτσα, ακολουθώντας την παγκόσμια τάση της αστικής γεωργίας, που ξεκίνησε ως μια πρόταση για την αντιμετώπιση της έλλειψης τροφίμων αλλά και για την εξοικονόμηση ενέργειας και μετατρέπεται σε μόδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι πανάκριβα εστιατόρια στη Νέα Υόρκη και σε άλλες μητροπόλεις του κόσμου αισθάνονται την ανάγκη να ενημερώσουν τους πελάτες τους ότι καλλιεργούν τη σαλάτα που πουλάνε εντός εστιατορίου. Στο «Βήμα» μίλησαν ερασιτέχνες καλλιεργητές και γεωπόνοι που εξηγούν τα μυστικά και τους λόγους για τους οποίους στράφηκαν σε αυτή την επιλογή.

Ο φωτογράφος κ. Νίκος Σταθόπουλος ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια να τοποθετεί κάποια παρτέρια με κηπευτικά στην ταράτσα του κτιρίου όπου κατοικεί. «Στόχος μου δεν ήταν προφανώς να σταματήσω να πηγαίνω στο σουπερμάρκετ ή στη λαϊκή αγορά. Πιο πολύ ήθελα τα παιδιά μου να μπορούν να παίζουν σε ένα περιβάλλον όπου υπάρχει χώμα και όχι τσιμέντο» εξομολογείται. Αυτή την εποχή τα παρτέρια που κατασκεύασε μόνος του καταλαμβάνουν περίπου 20 τετραγωνικά μέτρα. Σε αυτά καλλιεργεί, με βιολογική μέθοδο και ανάλογα με την εποχή,ντομάτες, μελιτζάνες, κολοκύθια, μαρούλια κτλ. «Η ντομάτα δεν φτάνει ποτέ ως τη σαλατιέρα.Τα παιδιά τις κόβουν και τις τρώνε κατευθείαν από το φυτό» λέει χαρακτηριστικά και δηλώνει ιδιαίτερα υπερήφανος για τα μαρούλια του. «Δεν αγόρασα ούτε μία φορά και δίνω και στους γείτονες.Φυσικά δεν είναι οικονομικοί οι λόγοι που μπήκα σε αυτή τη διαδικασία . Αλλωστε για να έχεις μια σχετική αυτάρκεια σε κηπευτικά απαιτείται βεράντα τουλάχιστον 40 τ.μ.» επισημαίνει. Παίρνει το... χόμπι του μαζί του και στις διακοπές. «Οταν δοκιμάσω κάποιο λαχανικό που μου αρέσει, θα φροντίσω να πάρω σπόρους για να τους φυτέψω, ενώ δεν θα παραλείψω να μαζέψω και χώμα από μια συγκεκριμένη περιοχήαν δω ότι προσφέρεται για κάποια καλλιέργεια» καταλήγει.

Ο κ. Νίκος Θυμάκης, γεωπόνος, υπεύθυνος της Ανθοκομικής Εκθεσης Κηφισιάς, δέχεται όλο και πιο συχνά ερωτήσεις από υποψήφιους καλλιεργητές... εσωτερικού χώρου. «Το όποιο οικονομικό όφελος είναι δευτερεύον.Αλλα είναι τα σημαντικά πράγματα αυτής της ιστορίας.Για όσους έχουν μεγαλώσει ή κατάγονται από αγροτικές περιοχές η καλλιέργεια λειτουργεί νοσταλγικά.Ακόμη λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον άνθρωπο της πόλης και στον καλλιεργητή».«Επιπλέον», συμπληρώνει ο επίσης γεωπόνος κ. Ταξιάρχης Ανδριτσόπουλος, «ειδικά για τα παιδιάη ύπαρξη φυτών που καλλιεργούνται στο σπίτι έχει και εκπαιδευτική σημασία.Εχουμε φτάσει στο σημείο να νομίζουν ότι οι τομάτες και οι πιπεριές μεγαλώνουν σε καφάσιακαι ότι τις φτιάχνει ο μανάβης». Και σε αυτόν έχουν απευθυνθεί ουκ ολίγοι που θέλουν να καλύψουν τις ανάγκες τους σε κηπευτικά αντικαθιστώντας τις τριανταφυλλιές τους με πιπεριές. «Για να έχει οποιοδήποτε νόημα αυτή η συζήτηση χρειάζεσαι αρκετά μεγάλο χώρο.Οι περισσότεροι απογοητεύονται όταν τους το λέω αυτό,αρκετοί όμως αποφασίζουν να ασχοληθούν ούτως ή άλλως.Πάντως εγώ το προτείνω ως χόμπι,είναι τουλάχιστον αγχολυτικό». Μερικοί δεν έγιναν καλλιεργητές στην πόλη ούτε από ιδεολογική επιλογή ούτε για λόγους οικονομίας αλλά από... σπόντα. Οπως η κυρία Βικτωρία Θεοδώρου, από την Ηλιούπολη, η οποία πριν από λίγο καιρό είδε να φυτρώνει μια ντοματιά σε μια γλάστρα του μπαλκονιού της χωρίς η ίδια να την έχει φυτέψει. «Λογικά θα πετάχτηκε κάποια στιγμή καμιά τομάτα με τους σπόρους της» λέει η κόρη της Μαριάννα. Το ανέλπιστο δώρο κίνησε το ενδιαφέρον της και αποφάσισε να τοποθετήσει και άλλα κηπευτικά. « Ως τώρα τα αποτελέσματα δεν είναι σπουδαία.Ούτως ή άλλως όμως εγώ το κάνω πιο πολύ για την πλάκα του θέματος. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, δεν είχα “χωριό” για να πάω διακοπές.Και έτσι τώρα αποφάσισα να κερδίσω τον χαμένο χρόνο της επαφής με τη φύση». Η κυρία Νικολέτα Λόγου είναι γεωπόνος, εργαζόμενη σε φυτώριο. Πέρα από τους επαγγελματίες του χώρου και τους φανατικούς των καλλωπιστικών φυτών, την τελευταία περίοδο βλέπει όλο και πιο συχνά ένα νέο είδος πελάτη στο μαγαζί της. «Ερχονται άνθρωποι όλων των ηλικιών και ρωτάνε πώς μπορούν να φυτέψουν μια ντομάτα ήμια πιπεριά στο μπαλκόνι» διηγείται. «Το κυριότερο κίνητρο είναι η αίσθηση ότι παράγεις μόνος σου αυτό που τρως,έστω και αν αυτό συμβαίνει για μερικές σαλάτες κάθε σεζόν» συνεχίζει. Η ίδια ξεκίνησε εφέτος τις «μπαλκονάτες» καλλιέργειες τοποθετώντας μια φραουλιά. «Μας έδωσε καμιά 20ριά φράουλεςπροτού η μητέρα μου την αφήσει απότιστη και ξε ραθεί» λέει γελώντας.

Υπάρχουν και αυτοί που ξεκίνησαν από το μπαλκόνι και συνέχισαν με κάτι πιο εκτεταμένο.

Οσοι περνάνε από την οδό Κρυστάλλη στο Περιστέρι συνήθως σταματούν εντυπωσιασμένοι από ένα οικόπεδο που έχει μετατραπεί σε λαχανόκηπο. Η κυρία Ματίνα Κολοκανάκη και ο σύζυγός της έχουν φυτέψει ένα οικόπεδο που είχαν δίπλα στο σπίτι τους. «Δεν υπήρχε περίπτωση να το οικοδομήσουμε ποτέ.Τουλάχιστον με αυτή τη χρήση ο σύζυγός μου κάνει το χόμπι του καιεγώ αλλά και η... υπόλοιπη γειτονιά τρώμε λαχανικά.Δεν χρειάζεται να ανησυχώ για το πότε έχει λαϊκή. Οποτε θέλω κάτι για την κουζίνα κατεβαίνω κάτω,το κόβω και ανεβαίνω» λέει η κυρία Κολοκανάκη.

 

ΔΩΡΗΤΕΣ ΣΠΟΡΩΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ

Οταν ο 36χρονος ελληνολιβανέζος σκηνοθέτηςΑλεξ Οικονομίδης αποφάσισε να καλλιεργήσει λαχανικά στο μπαλκόνι του απευθύνθηκε σε γνωστά φυτώρια.«Αντί να μου δώσουν σπόρους, όπως περίμενα, μου έδωσαν φυτά. Σπόρους δεν μπορούσα να βρω πουθενά».Το όλο θέμα τού κίνησε το ενδιαφέρον και έτσι αποφάσισε να ασχοληθεί παραπάνω.«Ανακάλυψα ότι όλη η παραγωγή είναι στα χέρια ελάχιστων εταιρειών. Ουσιαστικά οι παλιοί σπόροι που ξέραμε έχουν εξαφανιστεί από την αγορά, όπου κυριαρχούν τα υβρίδια και τα μεταλλαγμένα».

Η όλη έρευνα,πέρα από γνώση, αποτέλεσε και τον...σπόρο για ένα ντοκυμαντέρ με το όνομα «Α seed for change».Εκεί άνθρωποι από την Ελλάδα και τον Λίβανο εξηγούν για ποιους λόγους αποφάσισαν να μετατρέψουν το μπαλκόνι ή την ταράτσα τους σε λαχανόκηπο.«Υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν για λόγους οικονομίας, άλλοι για φαρμακευτικούς σκοπούς, άλλοι ως έναν τρόπο αντίστασης στις πολυεθνικές των τροφίμων και άλλοι για λόγους οικονομίας»λέει.Ο ίδιος ο κ. Οικονομίδης καλλιεργεί στο μπαλκόνι του δεκάδες λαχανικά.«Δίνω μάλιστα σε όποιον ενδιαφέρεται δωρεάν σπόρους για να καλλιεργήσει. Ετσι γνώρισα και κάποιους από τους ανθρώπους που μιλούν στο ντοκυμαντέρ»τονίζει,ενώ στα επόμενα σχέδιά του είναι μια διεθνής συνάντηση ανταλλαγής σπόρων ανάμεσα σε λιβανέζους και έλληνες ερασιτέχνες καλλιεργητές.

Τον τίτλο του γνωστότερου δωρητή... σπόρων για παραδοσιακές ποικιλίες στην ελληνική επικράτεια κατέχει πάντως η εναλλακτική κοινότητα του Πελίτη,η οποία ιδρύθηκε το 1995 με στόχο τη συγκέντρωση και τη διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών. Ως σήμερα έχει συγκεντρώσει σπόρους από 1.200 τοπικές ποικιλίες και τους έχει διανείμει σε πάνω από 80.000 καλλιεργητές.«Μόνο την τελευταία χρονιά, από τον Οκτώβριο ως τον Φεβρουάριο, στείλαμε 10.000 φακελάκια με σπόρους μέσω του ταχυδρομείου, με τη συντριπτική πλειονότητα να πηγαίνει σε ανθρώπους στην Αθήνα»λέει ο συντονιστής και ιδρυτής της κοινότητας του Πελίτη κ. Παναγιώτης Σαϊνατούδης.

Ο κ.Νίκος Βαλκάνοςείναι ένας από αυτούς. Ξεκίνησε πριν από επτά χρόνια με βασικό στόχο«να εκμεταλλευτώ τον ανεκμετάλλευτο αστικό χώρο για κάτι το παραγωγικό αλλά και να σταματήσω να τρώω δηλητήρια. Δεν είναι δυνατόν να φυτεύουμε γκαζόν ή καλλωπιστικά φυτά όταν μπορούμε να φυτέψουμε πράγματα που έχουν διατροφική αξία» λέει. Αυτή τη στιγμή η οροφή του γκαράζ της τριώροφης πολυκατοικίας του έχει μετατραπεί σε έναν κρεμαστό λαχανόκηπο. Ντομάτες δεν αγοράζει ποτέ, μελιτζάνες και κολοκύθια δίνει και στους γείτονες. Παραδέχεται ότι η πολυκατοικία στην οποία κατοικεί ο ίδιος στην Αγία Παρασκευή είχε τις δυνατότητες όσον αφορά τον διαθέσιμο χώρο για κάτι τέτοιο. Θεωρεί ότι αυτές οι καλλιέργειες«δεν είναι μια new age νησίδα ψευδοοικολογικής συνείδησης αλλά μια καλλιέργεια μνήμης. Αφήστε που όταν οι γείτονες δοκίμασαν τα λαχανικά από τον κήπο μας, το σκέφτηκαν πολύ προτού επισκεφθούν το σουπερμάρκετ ξανά».

Οπως όμως γίνεται με όλες τις μόδες, υπάρχουν πάντα και κάποιοι που προσπαθούν να προσκομίσουν οικονομικά οφέλη.«Τα φυτώρια και οι γεωπονικές εταιρείεςπου προωθούν τα υβρίδια αφιερώνουν πλέον σημαντικό κομμάτι του μάρκετινγκ για να προσεγγίσουν τους ερασιτέχνες καλλιεργητές»καταλήγει.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ IΝΤΕRΝΕΤ

Πριν από περίπου έναν χρόνο ο κ.Ηλίας Αντωνόπουλος, web designer, αποφάσισε να συνδυάσει τα δύο ενδιαφέροντά του- την πληροφορική και τις καλλιέργειες- δημιουργώντας την ιστοσελίδα www.kalliergo.gr. Εκεί οι επίδοξοι καλλιεργητές μπαλκονιού ή κήπων μπορούν να πάρουν πληροφορίες για όσα τους ενδιαφέρουν.

«Αρκετοί από αυτούς είναι άνθρωποι που σκέφτονται να φύγουν από την Αθήνα και να εγκατασταθούν κάπου στην επαρχία»λέει ο κ. Αντωνόπουλος. «Προτού το κάνουν αυτό όμως θέλουν να πάρουν μια πρώτη ιδέα για την αγροτική ζωή».Ο ίδιος παραδέχεται ότι ως πριν από κάποια χρόνια σνόμπαρε τις καλλιέργειες.«Ο πατέρας μου περνούσε ατελείωτες ώρες στο εξοχικό μας στη Βάρη ασχολούμενος με τον κήπο.

Εγώ τότε δεν καταλάβαινα γιατί». Θεωρεί πάντως ότι οι καλλιέργειες σε μπαλκόνια και βεράντες σε μεγάλο βαθμό είναι σε πειραματικό στάδιο.

«Παρ΄ όλα αυτά, έχουν νόημα ύπαρξης. Θεωρώ πως αν θέλουμε ως χώρα να παράγουμε κάτι πρέπει να ξεκινήσουμε από απλά πράγματα»καταλήγει, ενώ προσθέτει ότι από τότε που ασχολήθηκε με την ερασιτεχνική καλλιέργεια «συμπάσχω με τους αγρότες βλέποντας τις τιμές στο ράφι του σουπερμάρκετόταν ξέρω σε τι τιμές πουλάνε αυτοί».

Πηγή Το Βήμα

7.8.2011

Το εισαγόμενο είναι πιο....γλυκό

Οι Ελληνες τρώμε πολλές πατάτες- βραστές, τηγανητές, ψητές. Εκατομμύρια πατάτες. Πατάτες Αιγύπτου, Τουρκίας, Γαλλίας, Κύπρου. Πού και πού, και λίγες ελληνικές. Συνολικά εισάγουμε 140 εκατομμύρια κιλά πατάτας τον χρόνο (στοιχεία 2009). Αλλά και ντομάτες εισάγουμε, περίπου 15 εκατομμύρια κιλά κατ΄ έτος. Η «παραδοσιακή» χωριάτικη σαλάτα συχνά παρασκευάζεται με ντομάτες εισαγωγής και κρεμμύδι Αιγύπτου ή Ολλανδίας. Ακόμη και το χοιρινό του εορταστικού χριστουγεννιάτικου δείπνου ήταν πιθανώς εισαγόμενο, αφού η επάρκεια της ελληνικής παραγωγής δεν ξεπερνά το 20%. Δισεκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται κάθε χρόνο για την εισαγωγή τροφίμων από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τρίτες χώρες. Παρά τα δισεκατομμύρια των επιδοτήσεων, την τελευταία τριακονταετία η ελληνική παραγωγή παραμένει σταθερή. Οπως λέει χαρακτηριστικά ο επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Ευ.Κλωνάρης, μετά τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) και τέσσερα ΚΠΣ, ο μέσος κλήρος στην Ελλάδα το διάστημα από το 1980 ως σήμερα αυξήθηκε μόλις κατά τρία στρέμματα (σήμερα φθάνει τα 42,6 στρέμματα).

Η στροφή λόγω επιδοτήσεων

Η ελληνική παραγωγή μπορεί να πάρει μπροστά, όπως αναφέρει ο κ. Χρ. Λαζανάκης, ο οποίος παράγει κηπευτικά προϊόντα με υδροπονία, μόνο αν σταματήσουν οι αγρότες να στηρίζονται στις επιδοτήσεις και να ρίχνουν ροδάκινα και άλλα προϊόντα στις χωματερές για να πάρουν τις αποζημιώσεις. «Πρέπει να δουλέψουν, να παραγάγουν καλά προϊόντα,ώστε να τα πωλήσουν στην αγορά με αξιώσεις, και όχι να κάθονται στα καφενεία και να καθοδηγούνται από τους γνωστούς κομματάρχες» επισημαίνει. «Τα κηπευτικά που παράγω τα πουλώ στην εσωτερική αγορά της Πάρου,όπου τα παράγω,και τα υπόλοιπα στην Αθήνα. Μάλιστα, υπάρχουν σκέψεις αργότερα να στραφώ και στην εξαγωγή τους» τονίζει.

Οι υψηλές επιδοτήσεις σε καπνό και βαμβάκι ώθησαν τους αγρότες να στραφούν σε τέτοιες καλλιέργειες. Και παρ΄ ότι τα τελευταία χρόνια η αγορά δεν ζητούσε αυτά τα προϊόντα, οι παραγωγοί, όπως σημειώνει ο κ. Κλωνάρης, «δεν επέλεγαν να καλλιεργήσουν είδη για τα οποία δεν δόθηκαν ποτέ επιδοτήσεις,όπως π.χ. η πατάτα». Αλλά ούτε και προς την κτηνοτροφία στράφηκαν οι έλληνες αγρότες, καθώς απαιτεί εργατικά χέρια και καθημερινή εργασία, σε αντίθεση με τη φυτική παραγωγή, η οποία είναι εκβιομηχανισμένη.

Από την άλλη πλευρά, το κόστος παραγωγής στη χώρα μας, σύμφωνα με τον κ. Λαζανάκη, έχει ανέβει πολύ εξαιτίας των αυξήσεων στις τιμές των λιπασμάτων και των υπόλοιπων φυτοπροστατευτικών ουσιών, καθώς και του ρεύματος. «Την ίδια στιγμή τα προϊόντα από τρίτες χώρες με φθηνά εργατικά χέρια φθάνουν στην Ελλάδα σε χαμηλότερες τιμές από τα ελληνικά. Τώρα που λόγω της κρίσης οι μετανάστες με τα χαμηλά μεροκάματα θα φύγουν από την Ελλάδα, θα οδηγηθούμε σε μια ακόμη πιο δύσκολη περίοδο, η οποία δεν ξέρω πού θα μας βγάλει. Σήμερα ίσως είναι η ευκαιρία να δημιουργήσουμε σωστές μονάδες παραγωγής,να μειώσουμε το κόστος και να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας αυτή την περίοδο που το έχει ανάγκη η χώρα» υποστηρίζει ο κ. Λαζανάκης. Και προσθέτει: «Πρέπει να αρχίσουμε να δουλεύουμε οργανωμένα και σωστά,και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να δώσει τις σωστές κατευθύνσεις» . Στη Γερμανία, όπως διευκρινίζει ο αναπληρωτής καθηγητής της Γεωπονικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Αν. Σιώμος, οι αρμόδιοι κάνουν συστηματική καταγραφή των απαιτήσεων των καταναλωτών και ανάλογα προσαρμόζεται η βιομηχανία τροφίμων. Για παράδειγμα, παρατήρησαν ότι τελευταίως το σπαράγγι το αγόραζαν κυρίως ηλικιωμένοι, διότι οι νέοι δεν είχαν χρόνο να το καθαρίσουν. Ετσι «έριξαν» στην αγορά καθαρισμένο σπαράγγι. Το ίδιο συνέβη και με το κρεμμύδι, το οποίο πλέον πωλείται καθαρισμένο και ψιλοκομμένο. Οπως τονίζει ο καθηγητής, «πρέπει να ξέρουμε σε ποιαν αγορά απευθυνόμαστε και τι ζητάει αυτή».

Φθηνότερα τα εισαγόμενα

Στην Ελλάδα το πρώτο σε ποσότητα εισαγόμενο λαχανικό είναι η πατάτα. «Το μεγαλύτερο ποσοστό προέρχε ται από την Αίγυπτο.Είναι κατώτερης ποιότητας από την ελληνική πατάτα και δεν είναι πιστοποιημένη. Οι έμποροι όμως την αγοράζουν στο ένα δέκατο της τιμής από αυτήν που βρίσκουν στην Ελλάδα» λέει ο κ. Σιώμος. Το ίδιο κάνουν με την ντομάτα, το καρότο, το μαρούλι, το κολοκυθάκι, τη μελιτζάνα, την πιπεριά και το σέλινο.

Με το κρεμμύδι, το σκόρδο, το κουνουπίδι και το λάχανο οι εισαγωγές ορισμένες περιόδους είναι αναπόφευκτες, καθώς δεν παράγονται στην Ελλάδα όλες τις εποχές του χρόνου. Οπότε οι έμποροι αναζητούν σκόρδο από την Κίνα ή την Αίγυπτο, κρεμμύδι από την Ολλανδία κτλ. Στην ντομάτα ή στην πατάτα όμως κριτήριο για την εισαγωγή τους αποτελεί αποκλειστικά και μόνο η χαμηλή τιμή των εισαγόμενων, αφού τα λαχανικά αυτά παράγονται όλον τον χρόνο στη χώρα μας.

Σε αυτό το πεδίο, των φθηνών εργατικών χεριών και του χαμηλού κόστους παραγωγής, η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τα εισαγόμενα. Ο κανόνας μπορεί να αντιστραφεί μόνο στο πεδίο της ποιότητας. Αρκεί να ξεπεραστεί ένα ακόμη εμπόδιο.

Το σημαντικότερο ζήτημα όσον αφορά την ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας έχει σχέση με τα «κανάλια διάθεσης» των προϊόντων στην αγορά. Οπως επισημαίνει ο κ. Σιώῶος, «μια μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ απαιτεί πιστοποιημένα προϊόντα. Υπογράφει συμβόλαια με τους παραγωγούς,τα οποία καθορίζουν τις ποσότητες, την ποιότητα,την τιμή». Για να γίνει όμως ένας τέτοιος προγραμματισμός, η μεγάλη αλυσίδα θέλει να συνομιλεί με μια οργανωμένη βάση παραγωγών. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο κ. Αντ.Πανούσης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Κτηνιάτρων Δημοσίων Υπαλλήλων, «το ισχύον συνεταιριστικό σύστημα θεωρείται χρεοκοπημένο και γραφειοκρατικό».

Πατάτες Καλαμάτας από την Αίγυπτο

Με σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες μοιάζει η αναζήτηση από τον καταναλωτή της χώρας προέλευσης των προϊόντων, μια και γύρω από την ταυτότητα των τροφίμων στήνονται συχνά κερδοσκοπικά παιχνίδια. Επιτήδειοι πωλούν τα εισαγόμενα προϊόντα ως ελληνικά χρησιμοποιώντας διάφορα κόλπα για να παραπλανήσουν τους καταναλωτές. Η πιο κοινή κομπίνα αφορά τις πατάτες. Μια συνήθης πρακτική που ακολουθούν ορισμένοι έμποροι είναι η εισαγωγή του λαχανικού από την Αίγυπτο στην Αθήνα όχι απευθείας αλλά μέσω άλλων περιοχών, π.χ. της Καλαμάτας, της Αχαΐας, της Θήβας. Εκεί τα αιγυπτιακά γεώμηλα ανακατεύονται με ντόπιο χώμα και βαφτίζονται ελληνικά για να προωθηθούν στην αγορά της πρωτεύουσας ως εγχώρια. Βάζουν ακόμη και διχτυωτά τσουβάλια τα οποία συνηθίζουν να χρησιμοποιούν οι έλληνες παραγωγοί για να ξεγελάσουν τους καταναλωτές.

«Πράσινη κάρτα» έχουν κατά καιρούς πάρει ζάχαρη Σερβίας, μέλι Βουλγαρίας ή Τουρκίας, κρασί Αφρικής, όσπρια Καναδά, Αργεντινής ή Κίνας, μπαρμπούνια Σενεγάλης και πολλά άλλα προϊόντα. Οι έλεγχοι του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) έχουν εντοπίσει πολλές φορές «εγχώρια» καρότα Ολλανδίας, «ντόπιους» χυμούς Αργεντινής, «κρητικές» ντομάτες Τουρκίας ή «κεφαλλονίτικο» κατσικάκι Ρουμανίας.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΚΑΡΜΟΥΤΣΟΣ,ΣΕΦ
«Ευνοούν την οικονομία και το... γκουρμέ»

Σε τι οφείλεται η ολοένα αυξανόμενη «αγάπη» των Ελλήνων για τα εισαγόμενα προϊόντα; Είναι ζήτημα αποκλειστικά οικονομικό; ΄Η μήπως οι διατροφικές μας συνήθειες έχουν μεταβληθεί σε τέτοιον βαθμό που επιλέγουμε «ξενόφερτες» γεύσεις αντί για τα παραδοσιακά προϊόντα του τόπου μας; Σύμφωνα με τον σεφ κ. Δημήτρη Σκαρμούτσο, η προτίμηση των καταναλωτών για τα εισαγόμενα προϊόντα εξηγείται πρωτίστως με όρους οικονομικούς. «Εκ πρώτης όψεως ακούγεται “αφύσικο” να χρησιμοποιούμε λεμόνια Αργεντινής και ντομάτες Βελγίου. Κι όμως,οι τιμές αυτών των λαχανικών,τα οποία έχουν κάνει ένα... τεράστιο ταξίδι για να φτάσουν στο πιάτο μας, είναι φθηνότερες από τα αντίστοιχα ελληνικά. Ταυτόχρονα,σας διαβεβαιώνω ότι δεν υστερούν σε ποιότητα- αντιθέτως κάποιες φορές μπορεί να βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση και από τα ελληνικά!Συνεπώς,είναι λογικό τόσο οι καταναλωτέςόσο και οι επαγγελματίες της εστίασης να τα επιλέγουν» σχολιάζει ο κ. Σκαρμούτσος.

Πέρα από την οικονομική διάσταση, ωστόσο, ο έμπειρος σεφ υποστηρίζει ότι και οι μεταβαλλόμενες διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων παίζουν σημαντικό ρόλο.

«Πριν από μερικές δεκαετίες η μαγειρική ακολουθούσε τις εποχές. Οι σαλάτες, τα λαδερά πιάτα και σε ορισμένο βαθμό τα ψάρια διαμορφώνονταν ανάλογα με την εποχή του χρόνου και το κλίμα. Στις μέρες μας, αντιθέτως, έχουμε συνηθίσει να έχουμε στο πιάτο μας ό,τι επιθυμούμε,ανεξάρτητα από την εποχή. Αν όμως θέλω ντομάτα μες στο καταχείμωνο,λογικό δεν είναι να προτιμήσω την εισαγόμενη;» καταλήγει ο κ. Σκαρμούτσος. 

Της Μάχης Τράτσα
Πηγή Το Βήμα
23.1.2011

Ενίσχυση της τοπικής παραγωγής

Μια πρώτη απάντηση στο πρόβλημα, το οποίο, βεβαίως έχει και πολλές άλλες πτυχές, όπως η σχέση του μέσου Αμερικανού με το φαγητό, μια σχέση τελείως διαφορετική απ’ αυτή που έχει ο Ευρωπαίος, είναι η στροφή προς την τοπική παραγωγή.

Το κίνημα, το οποίο γνωρίζει μεγάλη άνθηση τα τελευταία χρόνια, στοχεύει στην ενίσχυση των τοπικών παραγωγών, προκειμένου ορισμένα προϊόντα να γίνουν πιο προσιτά σε χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. 

Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, επιβραβεύεται εμπράκτως η επιλογή όσων προτιμούν τα μικρά τοπικά οπωροπωλεία από τις μεγάλες αλυσίδες των σούπερ μάρκετ, με ειδικά εκπτωτικά κουπόνια. Το κίνημα της κατανάλωσης τοπικών προϊόντων δεν περιορίζεται μόνο στις ΗΠΑ. Αντιθέτως. 

Οι εντελώς διαφορετικές διατροφικές συνήθειες των Ευρωπαίων, οι οποίοι σε αντίθεση με τους Αμερικανούς βλέπουν το φαγητό ως τελετουργία, έχουν βοηθήσει στην εξάπλωση του κινήματος, το οποίο τα τελευταία χρόνια γνωρίζει μεγάλη άνθηση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Βρετανία και η Ιταλία, όπου η ισχυρή Τοπική Αυτοδιοίκηση βοηθά στην ενίσχυση των τοπικών παραγωγών. 

Σε ολόκληρη τη Βρετανία έχουν ξεπηδήσει μικρές και μεσαίες μονάδες παραγωγής οπωροκηπευτικών και άλλων προϊόντων, τα οποία πωλούνται τοπικά, σε μικρές αγορές, τις οποίες οι καταναλωτές φαίνεται να προτιμούν ολοένα και περισσότερο. Και όπως τονίζουν οι ειδικοί, όταν κανείς προτιμά τα τοπικά προϊόντα, το κόστος μειώνεται αυτομάτως, καθώς εκλείπουν τα μεταφορικά και οι μεσάζοντες και το κέρδος για την τοπική οικονομία είναι τεράστιο.

Πηγή Καθημερινή

11.12.2010

Σημ. δική μας :

Εμείς εδώ στην Ελλάδα τι κάνουμε? Τόσα μικρομάγαζα με εξαιρετικά προϊόντα υπάρχουν (με Κρητικά, με βιολογικά προϊόντα, με προϊόντα από Χίο, από Μυτιλήνη κλπ) Γιατί εξακολουθούμε και κάνουμε τις αγορές μας από τις μεγάλες αλυσσίδες σούπερ μάρκετ? Είναι θέμα εξοικονόμησης χρόνου ή θέμα βαριεστημάρας η εμμονή μας να ψωνίζουμε από τις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ ?

Η παραδοσιακή μας φέτα είναι πολύ...ΠΟΠ

Αρχίζει το Σάββατο στην Ελασσόνα η πανελλήνια γιορτή για το «εθνικό προϊόν» και την προστασία της ελληνικής ταυτότητάς του

Τριάντα χιλιάδες τόνοι, 30% της πανελλήνιας παραγωγής και... τριάντα τυροκομεία. Η 5η Πανελλήνια Γιορτή Φέτας, η οποία ξεκινά το Σάββατο και πραγματοποιείται στην Ελασσόνα, τείνει να εξελιχθεί σε... διαδήλωση για την προστασία της προστατευόμενης ελληνικής ταυτότητας του προϊόντος, που ακόμη απειλείται από τον ανταγωνισμό των διάφορων ψευδεπίγραφων «feta cheese» των ξένων, αλλά και από την «ελληνική μπαγαποντιά». Η παραγωγή σε όλη τη χώρα ξεπερνά τις 90.000 τόνους ετησίως, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτούς οι ποσότητες που φτιάχνουν στα σπίτια, για χρήση της οικογένειας, αρκετές νοικοκυρές στα χωριά όλης της χώρας, όπου η οικιακή οικονομία συνεχίζει να λειτουργεί.

Η κυρία Τασούλα Καρυπίδου, γιαγιά σήμερα στην Κοζάνη, έφτιαχνε φέτα στο σπίτι από την εποχή που ήταν νέα.

Από την τσαντίλα στο βαρέλι

Oταν δεν χρησιμοποιούσαν θερμόμετρα και μεζούρες, το γάλα στον κάδο δοκιμαζόταν με το δάχτυλο για τη σωστή θερμοκρασία και η δόση της μαγιάς με το μάτι. Τα χέρια συνεχίζουν πάντα να παίζουν σπουδαίο ρόλο στην οικιακή παραγωγή. Ολο εξαρτώνται από το πόσο καλά θα ζουλήξεις το τυρί μέσα στην τσαντίλα. Πώς θα την «σπάζεις» και θα την «πατήσεις» για να φύγουν τα νερά... Και μετά πώς την κόψεις και θα τη βάλεις στον τενεκέ (ή στο βαρέλι, αν η ποσότητα είναι μεγάλη) με την άλμη, λέει η κυρία Τασούλα, που θυμάται ότι στα νιάτα της «το καλό τυρί το τρώγαμε και μέσα από την τσαντίλα, όχι όπως σήμερα που το αφήνουν σφραγισμένο στα βαρέλια να ωριμάσει καλά πρώτα». Διόλου τυχαία, ύστερα από αυτά, η γιορτή της Ελασσόνας έχει δομηθεί εφέτος γύρω από την ημερίδα με γενικό τίτλο «Η φέτα ως εθνικό προϊόν», σε συνεργασία με την Εθνική Επιτροπή Γάλακτος και το Τμήμα Γαλακτοκομίας των ΤΕΙ Ηπείρου, ενώ οι τριήμερης διάρκειας εκδηλώσεις κλείνουν με δημόσια παρουσίαση και επίδειξη του τρόπου παρασκευής της φέτας. Και όλα αυτά γιατί, όπως επισημαίνει ο διευθυντής της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Ελασσόνας κ. Γιάννης Σαμώτας, που έχει αναλάβει το οργανωτικό σκέλος των εκδηλώσεων, «η φέτα μπορεί να προστατεύεται πλέον εδώ και τρία χρόνια με τη βούλα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αλλά οι απειλές, οι στρεβλώσεις και οι παρανοήσεις για το τι συνιστά φέτα και προϊόν προστατευόμενης ονομασίας και προέλευσης (ΠΟΠ) δεν έχουν εκλείψει».

Ο ανταγωνισμός προέρχεται από τις άλλες, μεγάλες παραγωγούς χώρες λευκού τυριού, κυρίως τη Δανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία και την Ισπανία, αλλά τα μεγαλύτερα πλήγματα στην προβολή, στη διαφήμιση και στην κατανάλωση του προϊόντος προέρχονται εκ των έσω. «Παρά την προστασία και τις καθαρά διατυπωμένες προδιαγραφές για το ποιο λευκό τυρί συνιστά και πρέπει να έχει την ονομασία “φέτα”, αυτές καταργούνται εν τοις πράγμασι στο εσωτερικό από τους εμπόρους, τους εστιάτορες ή τους καταστηματάρχες που διακινούν, πωλούν ή προσφέρουν στον καταναλωτή λευκά τυριά, κυρίως εισαγωγής, ψευδώς ονομαζόμενα ή παρουσιαζόμενα ως φέτα» τονίζει ο Εμμανουήλ Ανυφαντάκης, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Γάλακτος. Στην ουσία το ζήτημα «ανήκει στην αρμοδιότητα των διωκτικών αρχών και του ελέγχου που θα έπρεπε να υπάρχει στα σημεία τόσο διάθεσης όσο πιθανώς και παραγωγής, αν αυτό δεν τηρείται και από εγχώριες επιχειρήσεις».

Στο τραπέζι του ανταγωνισμού

Αλλά δεν αρκούν οι διωκτικοί μηχανισμοί. «Παντού στον κόσμο, όπου υπάρχουν παραδοσιακά προϊόντα και αγαθά με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, το βάρος ανάδειξης, προβολής, προστασίας και εμπέδωσης των τρόπων παραγωγής και προώθησης έχει πέσει στους ώμους των ίδιων των εμπλεκόμενων φορέων από την αρχή της παραγωγής ως το τέλος της, το τραπέζι ή το ράφι του καταναλωτή» σημειώνει ο κ. Ανυφαντάκης. Και προσθέτει: «Εδώ στην Ελλάδα η αντίστοιχη διεπαγγελματική πρωτοβουλία και παρέμβαση αντιμετωπίζεται είτε με δυσπιστία είτε ως ένα ακόμη πεδίο εσωτερικών ανταγωνισμών και κυριαρχίας ανάμεσα στις διάφορες τοπικές ενώσεις παραγωγών ή τους εμπλεκόμενους φορείς».

Στη γιορτή της φέτας συμμετέχουν τουλάχιστον 30 τυροκομικές μονάδες και επιχειρήσεις κυρίως από τη Θεσσαλία, και ειδικότερα από την ευρύτερη περιοχή της Ελασσόνας. Τα ορεινά και ημιορεινά αυτού του γεωγραφικού διαμερίσματος είναι η περιοχή όπου παράγεται σχεδόν το 30% της ετήσιας πανελλαδικής παραγωγής, με άλλα λόγια κάτι λιγότερο από 30.000 τόνοι φέτας τον χρόνο. Παράλληλα θα υπάρχουν περίπτερα προβολής και άλλων προϊόντων της θεσσαλικής γης, όπως το μέλι, τα μυρωδικά και οι ποικιλίες τσαγιού.

Του Γιάννη Νικολόπουλου

Πηγή Το Βήμα

23.9.2010

Καλοκαιρινοί θησαυροί στο πιάτο μας

Από τον Μάιο έως τα τέλη του καλοκαιριού τα καλύτερα, νοστιμότερα και πιο υγιεινά τρόφιμα βρίσκονται άφθονα στη διάθεσή μας. Με λιγοστές θερμίδες ανά μερίδα, με ατέλειωτα θρεπτικά συστατικά και πολλαπλά οφέλη για την υγεία, φρούτα, λαχανικά και ψάρια ασφαλώς και πρέπει να κατέχουν περίοπτη θέση στο τραπέζι μας.

Ο κλινικός διαιτολόγος - βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος στο Νοσοκομείο Λαϊκό στην Αθήνα, αναλύει τους διατροφικούς θησαυρούς του καλοκαιριού. 

ΚΑΡΠΟΥΖΙ

Παρέχει 21 θερμίδες ανά 100 γρ., 5,3 γρ. υδατάνθρακες (κυρίως φυσική ζάχαρη) και 94 γρ. νερό.

Νεώτερες μελέτες έχουν δείξει πως περιέχει αρκετό λυκοπένιο, ουσία με ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες που προστατεύει από την ανάπτυξη διαφόρων μορφών καρκίνου όπως του προστάτη και της στοματικής κοιλότητας.

Δροσερό και πλούσιο σε νερό είναι ό,τι πρέπει για τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού, ως θρεπτικό ενδιάμεσο γεύμα (σνακ) αλλά και για να φάμε κάτι ελαφρύ το βράδυ μαζί με λίγο τυρί χαμηλό σε λιπαρά. 

ΠΕΠΟΝΙ

Παρέχει 21 θερμίδες ανά 100 γρ., 5 γρ. υδατάνθρακες, 94,2 γρ. νερό και 0,9 γρ. φυτικές ίνες.

Είναι πολύ καλή πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών (όπως βιταμίνη C και β-καροτίνη), που συμβάλλουν στην προστασία του οργανισμού από διάφορους τύπους καρκίνου, καρδιακά νοσήματα και προβλήματα που σχετίζονται με τη μεγάλη ηλικία όπως ο καταρράκτης.

Είναι επίσης πλούσιο σε κάλιο, συμβάλλοντας στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας και της αρτηριακής πίεσης. 

ΡΟΔΑΚΙΝΑ

Παρέχουν 37 θερμίδες ανά 100 γρ., 9,1 γρ. υδατάνθρακες, 86,2 γρ. νερό και 1,4 γρ. φυτικές ίνες.

Πλούσια σε βιταμίνες (κυρίως C και Ε) και σε ιχνοστοιχεία, προστατεύουν από γαστρεντερικές διαταραχές, συμβάλλουν στην πρόληψη πολλών μορφών καρκίνου και στη μείωση της κακής (LDL) χοληστερόλης, ενυδατώνουν την επιδερμίδα και έχουν αντιγηραντικές ιδιότητες.

Ολόκληρα ή σε χυμό είναι ιδιαίτερα δροσιστικά και θρεπτικά, ενώ είναι ό,τι πρέπει και για μαρμελάδα (προσοχή στη ζάχαρη) αλλά και κομπόστα. 

ΒΕΡΙΚΟΚΑ

Παρέχουν 28 θερμίδες ανά 100 γρ., 6,7 γρ. υδατάνθρακες, 86,6 γρ. νερό και 2,1 γρ. φυτικές ίνες.

Είναι πλούσια σε κάλιο που συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και σε αντιοξειδωτικές ουσίες όπως η βήτα-καρωτίνη, οι οποίες συμβάλλουν στην πρόληψη ορισμένων μορφών καρκίνου _ κυρίως του πνεύμονα και πιθανώς του παγκρέατος.

Ωμά και αποξηραμένα είναι, επίσης, ό,τι πρέπει για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Ωστόσο, το χνούδι στη φλούδα τους μπορεί να προκαλέσει δυσανεξία σε ευαίσθητα άτομα, τα οποία καλό είναι να τα αποφεύγουν. 

ΚΕΡΑΣΙΑ

Παρέχουν 47 θερμίδες ανά 100 γρ., 11,9 γρ. υδατάνθρακες, 81,5 γρ. νερό και 1,7 γρ. φυτικές ίνες.

Περιέχουν ανθοκυανίνες που συμβάλλουν στη εξουδετέρωση καρκινογόνων ουσιών. Βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και έχουν διουρητική δράση. Είναι πλούσια σε φυτοστερόλες και βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης. Επίσης μελέτες τούς προσδίδουν δράση ενάντια σε ρευματικούς πόνους, καθώς και αντισηπτική δράση ενάντια σε φλεγμονές και λοιμώξεις.

Προσοχή χρειάζεται η ποσότητα που καταναλώνεται ώστε να μην προσλάβει κανείς πολλές θερμίδες _ δέκα κεράσια ισοδυναμούν με ένα από τα τρία φρούτα που συνιστώνται σε καθημερινή βάση για διαφύλαξη της υγείας. 

ΣΥΚΑ

Παρέχουν 41 θερμίδες ανά 100 γρ., 9,5 γρ. υδατάνθρακες, 84,6 γρ. νερό και 2,5 γρ. φυτικές ίνες.

Είναι πολύ πλούσια σε φυτικές ίνες και σποράκια και γι' αυτό συνιστώνται για την καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας.

Τα σποράκια όμως προκαλούν πρόβλημα σε άτομα με κολίτιδες ή άλλες γαστρεντερικές παθήσεις και έτσι πρέπει να αποφεύγονται. Δεν συνιστώνται επίσης σε άτομα με διαβήτη επειδή είναι πολύ γλυκά. 

ΝΕΚΤΑΡΙΝΙΑ

Παρέχουν 50 θερμίδες ανά 100 γρ., 12,4 γρ. υδατάνθρακες, 80,2 γρ. νερό και 2,5 γρ. φυτικές ίνες.

Το κυριότερο θρεπτικό συστατικό τους είναι οι φυτικές ίνες, οι οποίες τα καθιστούν κατάλληλα για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Είναι επίσης πλούσια σε βιταμίνη C και βήτα-καρωτίνη, που συμβάλλουν στην προστασία του οργανισμού από διάφορους τύπους καρκίνου. 

ΦΡΑΟΥΛΕΣ

Παρέχουν 26 θερμίδες ανά 100 γρ., 6,2 γρ. υδατάνθρακες, 88,9 γρ. νερό και 2,5 γρ. φυτικές ίνες.

Αποτελούν μία από τις καλύτερες πηγές βιταμίνης C, η οποία έχει αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες και προστατεύει από τη στεφανιαία νόσο και τον καρκίνο. Περιέχουν επίσης κάλιο που συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, ενώ έχει διαπιστωθεί πως επιδρά ευεργετικά σε περιπτώσεις ρευματισμών και παθήσεων της χολής.

Λόγω των μικρών σπόρων αλλά και των ινών που περιέχουν συμβάλλουν επίσης στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, ενώ έχουν καθαρτική και διουρητική δράση. Τα σποράκια όμως τις καθιστούν απαγορευτικές για τους πάσχοντες από κολίτιδα ή άλλες γαστρεντερικές παθήσεις. 

ΣΤΑΦΥΛΙΑ

Παρέχουν 63 θερμίδες ανά 100 γρ., 16,1 γρ. υδατάνθρακες, 79,3 γρ. νερό και 0,9 γρ. φυτικές ίνες.

Η φλούδα τους περιέχει ρεσβερατρόλη, θρεπτικό συστατικό που έχει αποδειχθεί ότι ασκεί αντιθρομβωτική δράση προστατεύοντας από εμφράγματα και εγκεφαλικά. Περιέχουν επίσης και άλλα συστατικά με ισχυρές αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιαλλεργικές ιδιότητες.

Προσοχή απαιτείται για την ποσότητα που καταναλώνεται, καθώς δέκα - δώδεκα ρόγες ισοδυναμούν με ένα φρούτο. 

ΜΟΥΣΜΟΥΛΑ

Παρέχουν 42 θερμίδες ανά 100 γρ., 10,6 γρ. υδατάνθρακες, 74,5 γρ. νερό και 10,2 γρ. φυτικές ίνες.

Είναι πολύ πλούσια σε φυτικές ίνες και γι' αυτό αποτελούν μία από τις καλύτερες επιλογές για τα άτομα με δυσκοιλιότητα.

Επιπλέον, επειδή είναι σχεδόν άγλυκα φρούτα, είναι κατάλληλα για τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη και όσους προσπαθούν να αδυνατίσουν. 

ΦΑΣΟΛΑΚΙΑ

Παρέχουν 22 θερμίδες ανά 100 γρ., 3,1 γρ. υδατάνθρακες, 94,9 γρ. νερό και 1,94 γρ. φυτικές ίνες.

Περιέχουν πολλές βιταμίνες όπως φολικό οξύ, θειαμίνη (βιταμίνη Β1), ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2), παντοθενικό οξύ και μεταλλικά στοιχεία και ιχνοστοιχεία όπως χαλκός, σίδηρος, φώσφορος, κάλιο, σελήνιο και ασβέστιο.

Ανήκουν στα λεγόμενα αμυλούχα λαχανικά και λόγω των καλών υδατανθράκων, της υψηλής πρωτεΐνης και του πολύ χαμηλού ποσοστού λίπους ασκούν προστατευτική δράση από τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ είναι κατάλληλα για τους πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη.

Προσοχή στον τρόπο μαγειρέματος: δεν πρέπει να κολυμπούν στο λάδι και το αλάτι. 

ΜΠΑΜΙΕΣ

Παρέχουν 45 θερμίδες ανά 100 γρ., 2,2 γρ. υδατάνθρακες, 88,7 γρ. νερό και 4 γρ. φυτικές ίνες.

Αποτελούν εξαιρετική πηγή φυτικών ινών και έτσι συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία του εντέρου. Παρέχουν επίσης βιταμίνη C, βιταμίνες του συμπλέγματος Β όπως φολικό οξύ, Β6 και Β1 και πολλά αντιοξειδωτικά συστατικά (β-καροτίνη, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη). Το χαρακτηριστικό συστατικό τους είναι η γλουταθειόνη, που η αντιοξειδωτική δράση της έχει συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης διαφόρων μορφών καρκίνου.

Προσοχή απαιτείται από όσους αντιμετωπίζουν γαστρεντερολογικά προβλήματα ή βρίσκονται σε μετεγχειρητικό στάδιο, διότι τα σπόρια της μπάμιας μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες επιδράσεις.

ΝΤΟΜΑΤΑ

Παρέχουν λιγότερες από 20 θερμίδες ανά 100 γρ., 4 γρ. υδατάνθρακες και 94 γρ. νερό.

Αποτελούν εξαιρετική πηγή λυκοπενίου (ή λυκοπένης), ουσίας που έχει αποδειχθεί πως ασκεί ισχυρή αντιοξειδωτική και αντικαρκινική δράση (προστατεύει λ.χ. από τον καρκίνο του προστάτη και του παγκρέατος).

Επίσης αποτελεί πολύ καλή πηγή των βιταμινών C, Κ, Α, του συμπλέγματος Β (Β1, Β2, Β3, φυλλικό οξύ, παντοθενικό οξύ, πυριδοξίνη) και διαιτητικών ινών. Επιπλέον, είναι καλή πηγή καλίου, μαγγανίου, χαλκού, μολυβδαινίου.

Η περιεκτικότητά της σε σάκχαρα εξαρτάται από τον βαθμό ωρίμανσης ή από τη θερμική επεξεργασία, αλλά ασφαλώς μπορεί να καταναλώνεται και από άτομα με σακχαρώδη διαβήτη. Προσοχή χρειάζεται στην κατανάλωση από όσους αντιμετωπίζουν γαστρικά προβλήματα που συχνά πρέπει να αφαιρούν τα σπόρια ή και τη λεπτή φλούδα της. 

ΑΓΓΟΥΡΙ

Παρέχει περίπου 16 θερμίδες ανά 100 γρ., 98 γρ. νερό και 2 γρ. φυτικές ίνες.

Αποτελεί πλούσια πηγή βιταμινών Α και C, φυλλικού οξέος, καλίου, μαγνησίου και φυτικών ινών.

Τονώνει, ενυδατώνει και έχει καταπραϋντική δράση στα ελαφρά εγκαύματα από τον ήλιο, ενώ συμβάλλει στον καθαρισμό του εντέρου. 

ΠΙΠΕΡΙΕΣ

Παρέχουν περίπου 25 θερμίδες ανά 100 γρ., 94 γρ. νερό και 2 γρ. φυτικές ίνες.

Οι πράσινες πιπεριές αποτελούν πλούσια πηγή βιταμίνης C και άλλων αντιοξειδωτικών στοιχείων (όπως η β-καροτίνη), αλλά οι χρωματιστές (κόκκινες, κίτρινες, πορτοκαλί) είναι πολύ πιο πλούσιες πηγές αυτών των συστατικών, γεγονός που τους προσδίδει ιδιαίτερα υψηλή καρδιοπροστατευτική και αντικαρκινική δράση.

Οι πιπεριές περιέχουν επίσης βιταμίνη Κ, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, χαλκό και μαγγάνιο. Ανθρωποι με δυσπεψία ή άλλες ενοχλήσεις στο γαστρεντερικό συχνά δεν μπορούν να πέψουν πλήρως τη λεπτή φλούδα της πιπεριάς και πρέπει να τη βγάζουν πριν την καταναλώσουν. 

ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ

Παρέχουν 25 θερμίδες ανά 100 γρ., 2 γρ. υδατάνθρακες, 95 γρ. νερό και 1 γρ. φυτικές ίνες.

Αποτελούν εξαιρετική πηγή χαλκού, μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, ενώ περιέχουν βιταμίνες C, Α, Κ, φυλλικό (ή φολικό) οξύ και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Επίσης περιέχουν αντιοξειδωτικά συστατικά όπως η β-καρωτίνη.

Προσοχή ίσως χρειαστεί στα μεγάλα κολοκύθια που περιέχουν μεγάλα σπόρια, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα δυσπεψίας ή άλλες ενοχλήσεις σε όσους έχουν διαταραχές του πεπτικού (λ.χ. κολίτιδα, γαστρίτιδα). 

ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ

Παρέχουν περίπου 27 θερμίδες ανά 100 γρ., 6,6 γρ. υδατάνθρακες, 91 γρ. νερό και 2,5 γρ. φυτικές ίνες

Είναι πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β (Β1, Β6, Β3) και σε ιχνοστοιχεία (μαγνήσιο, κάλιο).

Προσοχή απαιτεί η κατανάλωση της φλούδας τους (στις φλάσκες), δεδομένου ότι είναι δύσπεπτη και μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε άτομα με γαστρεντερολογικές διαταραχές.

Απορροφά αρκετό λάδι κατά το μαγείρεμα, γι' αυτό και πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν πρόβλημα βάρους (30 γραμμάρια τηγανητής μελιτζάνας αποδίδουν 85 θερμίδες). 

ΨΑΡΙΑ

Τα ψάρια αποτελούν πολύτιμη πηγή υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεϊνών, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη δόμηση των ιστών και την αποκατάσταση των φθορών τους. Ετσι, μπορούν επάξια να αντικαταστήσουν το κρέας ως προς την πρωτεϊνική περιεκτικότητά τους. Ωστόσο, η θρεπτική αξία τους είναι υψηλότερη από αυτήν του κρέατος, χάρη στο είδος των λιπών που περιέχουν.

Η περιεκτικότητά τους σε λίπος διαφέρει πολύ από είδος σε είδος ψαριού. Μπορεί να είναι χαμηλή όπως στην περίπτωση του μπακαλιάρου και της γλώσσας (είναι 0,5%-2%) ή αρκετά υψηλότερη όπως στην πέστροφα, τον σολομό και το σκουμπρί (κυμαίνεται από 10% έως 20%). Ωστόσο, το ψάρι δεν περιέχει κορεσμένο λίπος όπως το κρέας αλλά ωφέλιμα λιπαρά οξέα, τα οποία έχουν ισχυρές αντικαρκινικές και καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες.

Τα άλιπα ψάρια με το λευκό δέρμα αποτελούν πολύ υγιεινή και χαμηλή σε θερμίδες επιλογή για τη διατροφή μας. Τα 100 γρ. μπακαλιάρου λ.χ. παρέχουν 76 θερμίδες και μόνο 0,7 γρ. λίπους.

Ακόμα και τα πιο παχιά ψάρια παρέχουν λιγότερες θερμίδες από άλλα τρόφιμα, όπως λ.χ. το κοτόπουλο με την πέτσα. Ετσι, 100 γρ. σολομού παρέχουν 197 θερμίδες με 13 γραμμάρια λίπους, ενώ 100 γρ. κοτόπουλου με πέτσα παρέχουν 230 θερμίδες. Ο τόνος που συνήθως συμπεριλαμβάνεται σε προγράμματα αδυνατίσματος, παρέχει 99 θερμίδες και 0,6 γρ. λίπους.

Τα παχιά ψάρια (όπως ο σολομός, το σκουμπρί, ο ξιφίας κ.ά.) και το συκώτι των άλιπων ψαριών αποτελούν άριστη πηγή πολύτιμων βιταμινών, κυρίως της Α και της D. Η βιταμίνη Α λέγεται η βιταμίνη της όρασης διότι συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας των ματιών, ενώ η βιταμίνη D είναι υπεύθυνη για την αύξηση και τον εμπλουτισμό των οστών και των δοντιών, καθώς και για την απορρόφηση ασβεστίου και φωσφόρου.

Αυτό που πρέπει να προσέχουμε, είναι να αποφεύγουμε να καταναλώνουμε συχνά τηγανητό ψάρι. Για καλή υγεία συνιστώνται τουλάχιστον δύο μερίδες ψάρι την εβδομάδα. 

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

1.7.2010

Από το χωράφι.....στον χρήστη του internet

Παραγωγοί με πιστοποίηση τύπου ISO αξιοποιούν το Διαδίκτυο δημιουργώντας ηλεκτρονικά παντοπωλεία!!!!

Το παραδοσιακό μπακάλικο, παραγκωνισμένο εδώ και δεκαετίες από τον ανταγωνισμό των τυποποιημένων προϊόντων και τους φρενήρεις ρυθμούς της πόλης, αναβιώνει... στο Διαδίκτυο, μαζί με όλες τις αγνές λιχουδιές του που αγάπησαν γενιές Ελλήνων.

Μικροπαραγωγοί και τοπικοί καλλιεργητές από όλες τις γωνιές της Ελλάδας αποφασίζουν να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στις αλυσίδες βιομηχανοποιημένης παραγωγής τροφίμων και να αξιοποιήσουν το τελευταίο μέσο που τους απομένει για να αντισταθούν στον μαρασμό: το Ιnternet. Δημιουργούν έτσι ηλεκτρονικά παντοπωλεία όπου μπορεί κανείς με ένα κλικ να αγοράσει κάθε είδους παραδοσιακά προϊόντα, από χειροποίητο τραχανά και γλυκό του κουταλιού χωρίς συντηρητικά ως βιολογικό παρθένο ελαιόλαδο και τοπικά αποστάγματα.

«Συνεργαζόμαστε με μικροπαραγωγούς από όλη τη χώρα,με την προϋπόθεση να έχουν λάβει πιστοποίηση τύπου ΙSΟ και να χρησιμοποιούν παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής χωρίς χρήση χημικών ή συντηρητικών» εξηγεί στο «Βήμα» ο κ. Νικόλας Μαυρογιάννης, εκπρόσωπος του δικτύου «ΡroGreece», το οποίο μέσω της ιστοσελίδας http://www.progreece.gr/ παρέχει στους καταναλωτές πρόσβαση στα προϊόντα περισσότερων από 70 τοπικών παραγωγών από όλη τη χώρα. Το εν λόγω σάιτ, όπως και τα περισσότερα διαδικτυακά παντοπωλεία, επιτρέπει στους καταναλωτές να επιλέξουν τα προϊόντα που επιθυμούν και να υποβάλουν ηλεκτρονική παραγγελία, πληρώνοντας είτε μέσω πιστωτικής κάρτας είτε με αντικαταβολή. Στη συνέχεια τα προϊόντα πακετάρονται σε ειδικές συσκευασίες (που περιλαμβάνουν ακόμη και... μονωτικά υλικά για τη μεταφορά φρέσκων ψαριών ή κρεάτων) και αποστέλλονται με μεταφορικά μέσα της εταιρείας ή μέσω κοινής επιχείρησης κούριερ.

Μόνο με ένα κλικ

«Ο ελεύθερος χρόνος που διαθέτω δεν θα μου άφηνε σε καμία περίπτωση το περιθώριο να πάω... ούτε ένα τετράγωνο πιο μακριά από το σουπερμάρκετ της γειτονιάς μου. Το Ιnternet όμως κάνει “το βουνό να πηγαίνει στον Μωάμεθ” και έτσι, με ένα απλό κλικ, μπορώ να εξασφαλίζω στον εαυτό μου καλύτερη ποιότητα,όχι μόνο προϊόντων αλλά και ζωής» αναφέρει η κυρία Ελένη Μπέλλου, 25 χρόνων από την Αθήνα. Για την ίδια άλλωστε, τα διαδικτυακά παντοπωλεία έχουν και μια πολιτική διάσταση: «Στο πλαίσιο της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, η ενίσχυση των μικρών και μικρομεσαίων εγχώριων επιχειρήσεων έναντι των πολυεθνικών κολοσσών είναι πιο απαραίτητη από ποτέ. Η έξυπνη επιχειρηματικότητα και η προσαρμογή του παραδοσιακού στις σύγχρονες ανάγκες θα μπορούσε να μας δώσει μια εναλλακτική λύση στην κρίση» σχολιάζει στο «Βήμα». Για να επιτευχθεί αυτό ωστόσο, πρέπει το κίνημα της «διαδικτυακής επιστροφής στις ρίζες» να διαδοθεί σε αρκετά μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, καθώς προς στιγμήν τα εν λόγω δίκτυα κατορθώνουν απλώς να καλύπτουν τα έξοδά τους και να βγάζουν στην καλύτερη περίπτωση ένα οριακό κέρδος . «Στην Ελλάδα το κόστος μεταφοράς είναι αδικαιολόγητα υψηλό, γεγονός που επιδεινώνει την κατάσταση για τους μικροπαραγωγούς. Σκεφτείτε ότι η μεταφορά 10 κιλών από το Μόναχο στο Ντύσελντορφ κοστίζει περίπου 5 ευρώ, ενώ το ίδιο βάρος αν μεταφερθεί από την Ηλία στην Αττική κοστίζει... 22 ευρώ!» σχολιάζει ο κ. Μαυρογιάννης.

Ετσι οι διαχειριστές των online παντοπωλείων αναγκάζονται είτε να ενσωματώσουν το κόστος μεταφοράς στην τιμή (πράγμα που συχνά λειτουργεί ανασταλτικά για τους καταναλωτές) είτε να το βάλουν από την τσέπη τους!

ΜΠΑΚΑΛΙΚΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

http://www.mitato.gr/

Παραδοσιακά προϊόντα της Κρήτης για παραγγελίες λιανικής ή χονδρικής

http://www.zymaraki.gr/

Χειροποίητα ζυμαρικά και προϊόντα αλέυρου από την περιοχή του Λαγκαδά της Θεσσαλονίκης

http://www.progreece.gr/

Πανελλαδικό δίκτυο μικροπαραγωγών από όλες τις γωνιές της Ελλάδας. Προϊόντα κάθε είδους, από ελαιόλαδο, μέλι και παξιμάδια έως γλυκά, κρασιά και αποστάγματα

http://www.mpakaliko.gr/

"Το μπακάλικο της γιαγιάς" από τη Νάουσα προσφέρει online βιολογικά τρόφιμα, μπαχαρικά αλλά και βότανα και "φάρμακα της φύσης"

http://www.aegenanshop.gr/

Προϊόντα του Αιγαίου προσφέρονται για ηλεκτρονικές παραγγελίες. Παρέχονται ακόμη και φρέσκα υλικά, όπως ντόπια κρέατα και ψάρια.

www.etas.gr/sites/melisikarias

Ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Ικαρίας προσφέρει online τους διαφορετικούς τύπους μελιού που παράγει.

http://www.yourgoods.gr/

Πανελλαδικό δίκτυο που φέρνει σε επαφή καταναλωτές και μικροπαραγωγούς από ολόκληρη τη χώρα.

http://www.mastihashop.gr/

Το διαδικτυακό κατάστημα του περίφημου Mastihashop με προϊόντα που έχουν βάση τη μαστίχα Χίου

Πηγή : Το Βήμα

2.6.2010

Η ακρίβεια, οι χονδρέμποροι, οι παραγωγοί και οι λαϊκές αγορές

Ενοχλήθηκαν λέει οι χονδρέμποροι της Κεντρικής Λαχαναγοράς του Ρέντη επειδή :

1. Ο τζίρος τους έχει πέσει (τον μήνα Ιανουάριο παρατηρήθηκε πτώση 5-10% σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρσυ)

2. Οι νησιωτικές επιχειρήσεις (κυρίως οι ξενοδοχειακές) ζητούν να επιμηκύνουν την περίοδο εξόφλησης από τους 3 μήνες στους 10-12 με το επιχείρημα της οικονομικής δυσπραγίας.

3. Τόσο τα μαγαζιά που ασχολούνται με την λιανική πώληση όσο και οι καταναλωτές στρέφουν τις αγορές τους απευθείας στους παραγωγούς.

Ετσι λέει αποφάσισαν να ιδρύσουν αλυσσίδα λιανικής πώλησης νωπών προϊόντων (τυροκομικών, οπωροκηπευτικών, κρεατικών).

Προσωπικά δηλώνω δημόσια πως εγώ, συγγενικές μου οικογένειες και φίλοι και γνωστοί δεν πρόκειται να τους στηρίξουμε. Γιατί το λέω αυτό???

Ας πάρουμε τα επιχειρήματά τους ένα προς ένα.

1. Πως να μην πέσει ο τζίρος τους όταν οι αυξήσεις των τιμών στα νωπά προϊόντα έχουν αγγίξει δυσθεώρητα ύψη και ας λένε οι ίδιοι το αστείο επιχείρημα πως όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Συνδέσμου Εμπόρων Κεντρικής Λαχαναγοράς Αθηνών οι τιμές στα φρούτα και τα λαχανικά είναι σταθερά χαμηλές τα τελευταία τρία χρόνια (!!!!!!). Η εγώ κατοικώ σε άλλον πλανήτη ή τα συνεργεία του Συνδέσμου που διενήργησαν την έρευνα των τιμών δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους.

Και για να μην λέω αοριστολογίες να ρωτήσω το εξής :

• 
  
  Πως είναι δυνατόν την ίδια ημέρα 1 κιλό σταφύλια να κοστίζει 0,30-0,50 Ευρώ στις λαϊκές αγορές της Κορίνθου,του Λουτρακίου και του Ναυπλίου ενώ στις λαϊκές αγορές των Αθηνών τα σταφύλια να πωλούνται με ελάχιστη τιμή 2 Ευρώ????
  
• Πως είναι δυνατόν άλλα φρούτα στις συγκεκριμένες επαρχιακές λαϊκές αγορές να μην ξεπερνούν το 1 Ευρώ/κιλό και στις Λαϊκές Αγορές των Αθηνών κάποια φρούτα να αγγίζουν τα 5 Ευρώ/κιλό???? (Αντε για να μην αραδιάσω συγκεκριμένα παραδείγματα, μου φαίνεται πως μας περνούν για χαζοπρωτευουσιάνους....)

Ο τζίρος των Χονδρεμπόρων θεωρώ πως έπεσε αφ΄ενός λόγω της γενικότερης οικονομικής δυσπραγίας που έχει πλήξει όλους τους κλάδους (γιατί ενοχλούνται εκείνοι δηλαδή ???) αλλά κυρίως λόγω των υπέρογκων τιμών στις οποίες έφτασαν τα προϊόντα οι ίδιοι. Οταν αγοράζουν το λάδι προς 1,70 Ευρώ/λίτρο από τον παραγωγό και σε μένα τον καταναλωτή φτάνει να πωλείται από το Σούπερ Μάρκετ από 4,90 Ευρώ/κιλό -6,80 εμ δεν θα ψαχτώ να βρω τι φταίει?? (Διαβάστε σχετική ανάρτηση της magicasland εδώ)
Ο Ελληνας ποτέ δεν λυπόταν να ξοδεύει χρήματα για το φαγητό και εξ αιτίας των Χονδρεμπόρων κατάντησε να αγοράζει φέτα καρπουζιού και όχι ολόκληρο καρπούζι μόνο και μόνο επειδή η τιμή του καρπουζιού (ενός κάποτε φτηνού φρούτου) σιγά σιγά εξομειώνεται με το χαβιάρι.....Οι δικές τους υπέρογκες απαιτήσεις για υψηλά ποσοστά κέρδους είναι που έδιωξαν τους ανθρώπους από την κατανάλωση. Ας μειώσουν το ποσοστό κέρδους τους, για να μειωθούν οι τιμές, και ο τζίρος τους σίγουρα θα ανέβει και πάλι (Διαφορετικά μας βλέπω να φυτεύουμε στα μπαλκόνια μας καρπουζιές.....)
2. Η επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής είναι πράγματι σοβαρό πρόβλημα αλλά και πάλι αφορά όλους τους επαγγελματικούς κλάδους και όχι μόνο τους Χονδρεμπόρους. Πιθανολογώ πως με τη δημιουργία δικτύου Λιανικής οι Χονδρέμποροι δεν επιχειρούν μόνο να λύσουν το πρόβλημα ρευστότητας αφού θα εισπράττουν απευθείας από τους καταναλωτές (κυρίως μετρητά) αλλά μάλλον δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν τις παχυλές προμήθειες τις οποίες συνήθισαν να εισπράττουν εδώ και χρόνια και θέλουν να βγάλουν απ΄έξω τις προμήθειες που μοιραία εισπράττουν οι αλυσσίδες των Καταστημάτων λιανικής και να αυξήσουν οι ίδιοι το περιθώριο του κέρδους τους.
3. Αλήθεια γιατί τους ενοχλεί που οι πολίτες αλλά και τα καταστήματα λιανικής στρέφονται απευθείας στους παραγωγούς???? Δεν είναι εύλογο???? Αυτοί στο κάτω-κάτω κάνουν τον κόπο και ξοδεύουν τα λεφτουδάκια τους αυτοί δικαιούνται να πωλούν σε λογικές τιμές που όχι μόνο θα καλύπτουν το κόστος της παραγωγής αλλά θα δικαιολογείται και ο λόγος ύπαρξής τους. Σε τελική ανάλυση με τις διαμαρτυρίες των αγροτών βγήκαν στη φόρα και οι πραγματικές τιμές τις οποίες εισπράττουν από τους εμπόρους. Σκέτη εκμετάλλευση!!!
Οι δηλώσεις των χονδρεμπόρων δεν σταματούν εδώ, αναφέρουν (δια στόματος του κ. Ν.Καλογρή προέδρου του Συνδέσμου) πως σε ότι αφορά τη διαφορά τιμής από το χωράφι στο ράφι "οι παραγωγοί που πωλούν μόνοι τους τα προιόντα στις λαϊκές αγορές έχουν τις ίδιες τιμές με τους επαγγελματίες πωλητές'' . Με λίγα λόγια επειδή κάποιοι παραγωγοί εξομείωσαν τις τιμές τους με τις τιμές των χονδρεμπόρων στις λαϊκές αγορές των Αθηνών οι χονδρέμποροι θα πρέπει να πουλήσουν ακόμη πιο ακριβά τα προϊόντα, η θάπρεπε να καταγγελθούν οι συγκεκριμένοι παραγωγοί????? Τώρα σίγουρα θα μας τρελλάνουν!!!!
Εξ όσων γνωρίζω υποτίθεται πως διενεργούνται έλεγχοι στις λαϊκές αγορές. Οι ελεγκτές είναι υποχρεωμένοι :

• 
  
  να ελέγχουν τόσο τη νομιμότητα των αδειών όσων έχουν πάγκο (αλήθεια με την υπεκμίσθωση των αδειών ασχολείται κανείς????)
• 
  
  να ζητούν την επίδειξη των τιμολογίων αγοράς σε περίπτωση που έχουν υπόνοιες πως οι τιμές είναι "τσιμπημένες"
• 
  
  να κόβουν πρόστιμα και να αφαιρούν την άδεια σε όσους παρανομούν

Εμείς πάντως (μια παρέα συγγενών, φίλων και γνωστών) αποφασίσαμε μέσα στα πλαίσια του life-anti-style που υιοθετήσαμε να κάνουμε τα ακόλουθα :
1. Αγοράζουμε τα οπωροκηπευτικά μας από τις κοντινές επαρχιακές λαϊκές αγορές και όχι από τις Αθηναϊκές
Οποτε αυτό είναι εφικτό μαζευόμαστε μια παρέα και τα Σάββατα κάνουμε μια ημερήσια εκδρομή με πρώτη επίσκεψη τη λαϊκή αγορά άλλοτε της Κορίνθου, άλλοτε του Λουτρακίου και άλλοτε του Ναυπλίου (οι κοντινότερες στην Αθήνα που γίνονται ημέρα Σάββατο και τις οποίες έχουμε διαπιστώσει πως έχουν καλές τιμές και φρέσκα φρούτα). Οι τιμές των προϊόντων σας διαβεβαιώνω πως είναι πολύ φτηνότερες από τις τιμές των λαϊκών αγορών της Αθήνας. Η ανάγκη μας αυτή προέκυψε όταν παρατηρήσαμε πως σε αρκετές περιπτώσεις (τον τελευταίο καιρό) τα προϊόντα που πωλούνται στις λαϊκές της Αθήνας προέρχονται από ψυγεία με αποτέλεσμα σε λίγες ημέρες να χαλάνε. Στις επαρχιακές λαϊκές αγορές τα προϊόντα προέρχονται κυρίως από μικροπαραγωγούς, είναι φρεσκοκομμένα, νοστιμότατα και διαρκούν (έφαγα μετά από χρόνια ρόδι που μύριζε ρόδι). Εξ άλλου συνδυάζετε το τερπνόν μετά του ωφελίμου, την εκδρομή με το χρηστικό μέρος (τις αγορές σας). Εάν οι λαϊκές αγορές των Αθηνών κάποια στιγμή επαναφέρουν τις τιμές σε λογικά επίπεδα φυσικά θα αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας.

2. Αγοράζουμε προϊόντα απευθείας από παραγωγούς και όχι από μεσάζοντες

Εκτός από τις λαϊκές αγορές για να πετύχουμε καλύτερες τιμές μαζευτήκαμε μια παρέα συγγενών και φίλων και προμηθευόμαστε απευθείας από παραγωγούς το λάδι, το αλεύρι, τυριά (φέτα και γραβιέρα), αμύγδαλα, κρασί, ρακή και συνεχίζουμε να ψαχνόμαστε για άλλα προϊόντα. Οσο μεγαλύτερη ποσότητα προϊόντων παραγγέλνει κανείς τόσο καλύτερη ικανότητα διαπραγμάτευσης έχει προκειμένου να πετύχει καλύτερες τιμές. Μετά από 4 χρόνια πειραματισμών η παρέα μας άρχισε να μεγαλώνει και τα παραπάνω προϊόντα μας κοστίζουν φτηνότερα (αφού μοιραζόμαστε και τα έξοδα μεταφοράς στην Αθήνα), είναι νοστιμότερα και διαρκούν περισσότερο.

Τις δηλώσεις των Χονδρεμπόρων της Κεντρικής Λαχαναγοράς του Ρέντη τις διάβασα σε δημοσίευμα της εφμ ΚΕΡΔΟΣ .

Ο πίνακας ζωγραφικής είναι λεπτομέρεια από την "¨Λαϊκή αγορά" του Παναγιώτη Τέτση (1979)