Εναλλακτικό εμπορικό κέντρο στην υποβαθμισμένη Αθήνα

Νέα εμπορική δραστηριότητα που ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες στο κέντρο της πόλης κοντά στην πλατεία Βικτωρίας; Και όμως... Τρεις άνθρωποι, κόντρα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, δημιούργησαν το «Παραπέρα», ένα διαφορετικού τύπου «εμπορικό κέντρο» προτείνοντας καινούργιες αντιλήψεις σε όλους τους τομείς. Η ιδέα απλή, όσο και ενδιαφέρουσα. Νέοι, Ελληνες και «δημιουργοί», δηλαδή άνθρωποι που παράγουν και κατασκευάζουν πραγματικά κάτι, μπορούν να βρουν επιχειρηματική στέγη στο συγκεκριμένο κτίριο, νοικιάζοντας αντί μικρού αντιτίμου για χρονικό διάστημα από 1 εβδομάδα έως έξι μήνες ένα χώρο λίγων τετραγωνικών. Ετσι, μπορούν να δείξουν τι κάνουν, να γνωρίσουν και να γνωριστούν με τον κόσμο, αλλά και μεταξύ τους χωρίς να χρειαστεί να επωμιστούν το κόστος -ψυχολογικό αλλά και πραγματικό- ίδρυσης μιας επιχείρησης αυτήν τη δυσοίωνη περίοδο. Και όμως, η κρίση παρακίνησε και κατά ένα τρόπο ενέπνευσε τους δημιουργούς του «Παραπέρα». 

Ενας εκ των τριών, ο κ. Γιώργος Βασιλειάδης, ηλεκτρολόγος μηχανολόγος, αναλαμβάνει να εξηγήσει το εγχείρημα. «Είμαστε επαγγελματίες και βέβαια έχουμε υποστεί τις συνέπειες της κρίσης. Από την άλλη όμως μένουμε εδώ, είμαστε δεμένοι με την τύχη αυτής της χώρας. Δεν έχει νόημα να γκρινιάζεις χωρίς να προτείνεις κάτι, στο μέτρο των δυνατοτήτων του ο καθένας. Πέρα από πολιτική τοποθέτηση, νομίζω ότι όλοι οι Ελληνες συμφωνούμε σε μερικά βασικά πράγματα. Πρέπει να παράγουμε και να εξάγουμε, να μάθουμε να λειτουργούμε σαν ομάδα, να βρούμε νέες ιδέες, καινοτομίες και να τις παντρέψουμε με το εμπόριο, να αποκτήσουμε άλλη σχέση με την πόλη μας. Αυτά προσπαθούμε να εφαρμόσουμε».

Φροντισμένο, φρεσκοβαμμένο, καθαρό, πανέμορφο το διατηρητέο κτίριο γωνία Αχαρνών 61 και Φερών μοιάζει σχεδόν παράταιρο σε αυτή τη γειτονιά. «Διατηρητέο, με άδεια κατασκευής το 1921 πρώην ιδιοκτησία της οικογένειας Γουλανδρή με γοτθικά - ισλαμικά στοιχεία φρουριακής αρχιτεκτονικής» συστήνει το οίκημα η ιδιοκτήτριά του, αρχιτέκτονας κ. Ελένη Μαρκοβίτση. «Από μέσα να δεις» λέει η κ. Φρόσω Σφενδόνα, σχεδιάστρια ρούχων και μία από τις πρώτες συμμετέχουσες στην προσπάθεια.

Εντός, λοιπόν, ο χώρος μοιάζει... εργοτάξιο. Κοσμήματα, λάμπες, τσάντες, ρούχα, γυαλικά, διακοσμητικά αντικείμενα, παιχνίδια, όλα χειροποίητα και ελληνικά. Ο χώρος για κάθε εκθέτη - πωλητή - δημιουργό ορίζεται από τις πρώην πόρτες του κτιρίου του οποίου έχει κρατηθεί μόνο το κέλυφος. Εσωτερικά υπάρχουν τρεις όροφοι, χωρίς καθόλου χωρίσματα. Ενιαίοι χώροι για να χρησιμοποιούνται κατά βούληση και κατά ανάγκη.

Η όλη προσπάθεια έγινε με ιδιωτικά κεφάλαια. Επρεπε λοιπόν το κόστος της επένδυσης να είναι χαμηλό. Ετσι, οι πόρτες μετατράπηκαν σε διαχωριστικά, η επίπλωση του εστιατορίου που λειτουργεί στον κάτω όροφο -και σερβίρει εδέσματα, καφέ και ποτό, σε τιμές «μετά κρίση» - είναι χρησιμοποιημένες καρέκλες και τραπέζια που επισκευάστηκαν. Τα «περίπτερα» έχουν ράφια από πριονίδι, παραπροϊόν επεξεργασίας του ξύλου. «Η ιδέα ήταν να μην επιβαρυνθεί και το τελικό πρόϊόν. Αν είχαμε ξοδέψει πολλά χρήματα, θα ήμασταν υποχρεωμένοι να νοικιάζουμε ακριβότερα και τους χώρους» λέει ο κ. Βασιλειάδης. Βέβαια, το γεγονός ότι συνεργάστηκαν άνθρωποι που έχουν σχέση με την κατασκευή, καθώς και το ότι ο τρίτος συνεταίρος κ. Ηλίας Τζάκης είναι πολιτικός μηχανικός, έπαιξε ρόλο.

Σε μια γωνία εντοπίζω γυαλιστερά, σπαστά ποδήλατα. «Δυστυχώς δεν βρήκαμε ελληνική εταιρεία» παραδέχεται ο κ. Βασιλειάδης. Ομως, τα ποδήλατα είναι σημαντικά για το στίγμα της επιχείρησης σε σχέση με την πόλη. Αλλωστε, το «Παραπέρα» είναι έτοιμο να προσφέρει φιλοξενία σε όλα τα κινήματα των πολιτών όπως οι Αtenistas. Ολα μοιάζουν ιδανικά. Μόνο που δεν έχει κλείσει ούτε ένας μήνας που ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε λίγα τετράγωνα πιο πέρα. Η περιοχή δεν είναι λίγο «αντιεμπορική», αναρωτιέμαι. Ο κ. Βασιλειάδης με βεβαιώνει πως αυτή τη στιγμή «ίσως πρόκειται για την πιο ασφαλή περιοχή της Ευρώπης. Υπάρχει συνέχεια αστυνομία. Πλένουν δύο φορές την ημέρα την Ιουλιανού. Ξέρουμε όμως ότι αυτό δεν θα κρατήσει πολύ. Εχουμε συναίσθηση ότι η περιοχή είναι δύσκολη. Από την άλλη συγκριτικά έχει εμπορικά πλεονεκτήματα. Η πρόσβαση με τις συγκοινωνίες είναι εύκολη, τα ενοίκια είναι χαμηλά και έχει πολύ όμορφα κτίρια. Καλούμε λοιπόν και άλλους επενδυτές».

Πηγή Καθημερινή

1.6.2011

Ζητείται ελπίς διακοπών (εναλλακτικές διακοπές, εθελοντισμός/camping/ανταλλαγές)

Η οικονομική κρίση οδηγεί φέτος σε εναλλακτικές λύσεις

«Κάνε τον χειμώνα καλοκαίρι, κάνε το μπαλκόνι σου νησί» προτείνει γνωστό τραγούδι, που φέτος ηχεί εξαιρετικά επίκαιρο.

Τα χρήματα που λιγοστεύουν, το επίδομα αδείας που περιορίζεται, τα δελτία κοινωνικού τουρισμού που σπανίζουν και η απειλή ενός πολύ δύσκολου οικονομικά χειμώνα ενεργοποιούν το ελληνικό δαιμόνιο, που ψάχνει εναγωνίως λύσεις για διακοπές, έστω οικονομικές.

Το ίδιο, βεβαίως, από την άλλη πλευρά, ισχύει και με τους τουριστικούς επιχειρηματίες. Οι οποίοι αφουγκράζονται την ανάγκη των πελατών και φτάνουν μέχρι του σημείου να προσφέρουν, σε διάφορες μορφές, έως και δωρεάν διαμονή σε τουριστικές περιοχές. Είτε μέσω προσφορών που κάνουν γνωστά και μη... πολυκαταστήματα και σούπερ μάρκετ είτε μέσω διαγωνισμών που διοργανώνουν ραδιοφωνικοί σταθμοί, τηλεοπτικές εκπομπές κ. λπ.

Βέβαια, πρώτη εναλλακτική οδός διακοπών παραμένει η... φιλοξενία. «Από τον Μάρτιο που ξεκίνησε η συζήτηση για τη μείωση του μισθού μου άρχισα να ψάχνω λύσεις», εξηγεί στην «Κ» ο Στέφανος Π., υπάλληλος ΔΕΚΟ και πατέρας δύο παιδιών. «Μέχρι και πέρυσι περνούσαμε δύο εβδομάδες στο χωριό μου στην Πελοπόννησο και δύο σε κάποιο νησί», λέει. «Φέτος θα μας φιλοξενήσουν μία εβδομάδα οι κουμπάροι μας στην Κεφαλονιά, θα συνεχίσουμε στο χωριό και θα μείνουμε και αρκετές μέρες στην Αθήνα».

Στον... καναπέ

Για τους πιο τολμηρούς και πεπειραμένους υπάρχει βεβαίως και η δυνατότητα φιλοξενίας όχι μόνον από γνωστούς, αλλά και από αγνώστους.

Μέσω της ιστοσελίδας www. couchsurfing. com, για παράδειγμα, πάνω από 1.000.000 άνθρωποι σε 230 χώρες και 67.000 πόλεις προσφέρουν τον... καναπέ τους σε έναν ταξιδιώτη, προκειμένου να γνωρίσει μια διαφορετική χώρα και κουλτούρα.

Επίσης, μεγάλο ποσοστό επίδοξων εκδρομέων θα επιλέξει φέτος το camping, οργανωμένο ή ελεύθερο. «Είχα ξεχάσει για πολλά χρόνια τη σκηνή μου στο πατάρι, αφού έκανα camping όταν ήμουν φοιτητής», θυμάται ο Βασίλης Κ., 45 χρόνων, εκπαιδευτικός σήμερα. «Την κατέβασα όμως και ετοιμάζομαι να θυμηθώ τα νιάτα μου!». Η διαμονή σε camping κυμαίνεται για τους ενήλικες από 4 έως 8 ευρώ την ημέρα και η τιμή για τη σκηνή από 2 έως 8 ευρώ. «Δεχόμαστε καταιγισμό τηλεφωνημάτων από Ελληνες», δηλώνει ιδιοκτήτης camping σε Κυκλαδονήσι, «και οι περισσότεροι μας λένε ότι θα είναι η πρώτη τους φορά».

Επίσης, η καλοκαιρινή εργασία σε παιδικές κατασκηνώσεις έχει αρχίσει να γίνεται περιζήτητη μεταξύ των νέων. «Η προσφορά ήταν πρωτοφανής», λέει ξαφνιασμένος στην «Κ» ιδιοκτήτης μεγάλης ιδιωτικής κατασκήνωσης. «Oι νέοι ήταν πρόθυμοι να δουλέψουν παρ’ όλο που ο μισθός σε κάποιες περιπτώσεις μειώθηκε από πέρυσι, πολλοί επέμεναν λέγοντας ότι είναι η μοναδική τους επιλογή για το καλοκαίρι».

Με έκπληξη υποδέχονται το καλοκαίρι της κρίσης και οι επικεφαλής εθελοντικών προγραμμάτων. «Διαπιστώνουμε αύξηση του ενδιαφέροντος για τα προγράμματά μας της τάξεως 30% - 40%», λέει στην «Κ» η κ. Ντόρα Βουγιούκα από την «ΕΛΙΞ - προγράμματα εθελοντικής εργασίας», «τόσο για τις θέσεις ομαδαρχών όσο και για την καθαρά εθελοντική εργασία σε Ελλάδα και εξωτερικό». Ο 31χρονος οικονομολόγος Ηλίας Αθανασιάδης, που επέστρεψε στην Ελλάδα και αναζητάει δουλειά, θα βρεθεί για 15 μέρες στην Ιορδανία προσφέροντας κοινωνική εργασία σε ένα ορφανοτροφείο. «Το κίνητρό μου δεν ήταν το οικονομικό», διευκρινίζει στην «Κ», «ακόμη κι αν δούλευα, θα επιδίωκα να πάω σ’ αυτήν την αποστολή, γιατί η εμπειρία που θα μου προσφέρει είναι μοναδική»...

Της Ιωαννας Φωτιαδη

Πηγή Καθημερινή

20.6.2010

Σημείωση δική μας :

Εναντι ολιγόωρης ελαφράς εργασίας μπορείτε να συνδυάσετε διακοπές με εθελοντισμό  :

- στην ΜΟΜ (πληροφορίες εδώ) 

- στην ορνιθολογική εταιρεία (πληροφορίες εδώ) 

- στην εταιρεία προστασίας της θαλάσσιας χελώνας (πληροφορίες εδώ)

Υπάρχουν και άλλες, αυτές θυμήθηκα σε πρώτη ματιά διαβάζοντας το άρθρο.

Αντικαταστήστε με φυσικά προϊόντα τα χημικά που χρησιμοποιείτε στο σπιτικό σας

Σε μια προσπάθεια να μειώσω τα κόστη της καθημερινότητάς μου αλλά και να μειώσω τη χρήση χημικών στο σπίτι μου ψάχνοντας κατέληξα στις παρακάτω λύσεις που εφαρμόζοντάς τις είδα τη διαφορά τόσο στο πορτοφόλι μου (τώρα ξοδεύω λιγότερα) όσο και στη βελτίωση της ατμόσφαιρας στο σπίτι μου (αφού μείωσα τη χρήση των χημικών τα οποία θεωρούνται υπεύθυνα για τα αναπνευστικά προβλήματα και τις αλλεργίες).

Για καθαριστικά 

Χρησιμοποιήστε ξύδι αντί για τα λογής λογής απορρυπαντικά. Για παράδειγμα στο νερό του σφουγγαρίσματος (τα πλακάκια τα κάνει να λάμπουν), στα είδη υγιεινής και τα πλακάκια του μπάνιου σας (μην ξεχνάτε πως το ξύδι είναι και απολυμαντικό), στα τζάμια σας (εάν μάλιστα τα σκουπίσετε μετά με εφημερίδες θα αστράφτουν).

Προσθέστε μαζί με το απορρυπαντικό πιάτων μικρή ποσότητα ξυδιού για να πλύνετε τα πιάτα και τα ποτήρια (διαλύει τα λίπη ευκολότερα και αφήνει τα μαχαιροπήρουνα πιο λαμπερά. Επίσης βοηθάει να εξουδετερωθούν οι έντονες μυρωδιές από ψάρι, αυγό κλπ). Σε όλες τις περιπτώσεις προτιμήστε να χρησιμοποιείτε ζεστό νερό (ακόμη και για τα πλακάκια δαπέδου) μέσα στο οποίο θα έχετε διαλύσει μικρή ποσότητα ξυδιού. Μέσα στο νερό του σφουγγαρίσματος μπορείτε να ρίξετε μερικές σταγόνες αιθέρια έλαια της αρεσκείας σας.

Το ξύδι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και στα χαλιά σας. Με ένα βρεγμένο πανάκι που έχετε βουτήξει σε ένα μπολάκι με ξίδι διαλυμένο στο νερό τρίβετε με μαλακές κινήσεις τα χαλιά. Εγώ εδώ και 3-4 χρόνια έπαψα να δίνω τα χαλιά μου έξω αφού οι τιμές που ζητούν πια οι εταιρείες καθαρισμού χαλιών είναι εξωφρενικές και ασύμφορες.

Επειδή χρησιμοποιώ ξύδι σε μεγάλη ποσότητα συνηθίζω να το αγοράζω από τα μαγαζιά που πωλούν Κρητικά προϊόντα σε συσκευασία του λίτρου (χύμα σε πλαστικά μπουκάλια), συμφέρει. Θυμηθείτε πως ακόμη και αν σας χαλάσει κάποιο κρασί μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε στο καθάρισμα αντί για ξύδι αντί να το πετάξετε.

Για να καθαρίσετε τον ηλεκτρικό φούρνο χρησιμοποιήστε μαγειρική σόδα διαλυμένη σε νερό. Με ένα σφουγγαράκι με άγρια επιφάνεια (αυτή τη πράσινη) αφού ζεστάνετε για λίγη ώρα τον φούρνο καθαρίζετε τις επιφάνειες με τη μαγειρική σόδα διαλυμένη στο νερό.

Για την αντιμετώπιση των εντόμων

Εάν τα φυτά σας έχουν πιάσει έντομα μη χρησιμοποιήσετε τα δηλητηριώδη φυτοφάρμακα που κυκλοφορούν στην αγορά. Τοποθετήστε πράσινο σαπούνι διαλυμένο με ζεστό νερό σε ένα ψεκαστήρι  και ψεκάστε τα φυτά σας τουλάχιστον 2 φορές ανά εβδομάδα έως ότου εξαφανιστούν τα έντομα.

Για την αντιμετώπιση των κουνουπιών χρησιμοποιήστε βασιλικό (σε γλάστρα) . Εάν δεν έχετε χώρο για το φυτό τότε χρησιμοποιήστε αιθέρια έλαια βασιλικού σε ρεσώ (προσωπικά προτιμώ τα αιθέρια έλαια της Apivita)

Για τη φύλαξη των ευαίσθητων ρούχων σας από τον σκώρο, αγοράστε από την αγορά λεβάντα, βάλτε μικρή ποσότητα σε σακουλάκια και χρησιμοποιήστε τα αντί για ναφθαλίνες, κάμφορα κλπ

Με αυτά τα μικρά μυστικά μπορείτε να αντισταθείτε στις τρελλές αυξήσεις που κάνουν οι εταιρείες στα προϊόντα τους αλλά και να βελτιώσετε την ποιότητα ζωής σας......

Η ακρίβεια, οι χονδρέμποροι, οι παραγωγοί και οι λαϊκές αγορές

Ενοχλήθηκαν λέει οι χονδρέμποροι της Κεντρικής Λαχαναγοράς του Ρέντη επειδή :

1. Ο τζίρος τους έχει πέσει (τον μήνα Ιανουάριο παρατηρήθηκε πτώση 5-10% σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρσυ)

2. Οι νησιωτικές επιχειρήσεις (κυρίως οι ξενοδοχειακές) ζητούν να επιμηκύνουν την περίοδο εξόφλησης από τους 3 μήνες στους 10-12 με το επιχείρημα της οικονομικής δυσπραγίας.

3. Τόσο τα μαγαζιά που ασχολούνται με την λιανική πώληση όσο και οι καταναλωτές στρέφουν τις αγορές τους απευθείας στους παραγωγούς.

Ετσι λέει αποφάσισαν να ιδρύσουν αλυσσίδα λιανικής πώλησης νωπών προϊόντων (τυροκομικών, οπωροκηπευτικών, κρεατικών).

Προσωπικά δηλώνω δημόσια πως εγώ, συγγενικές μου οικογένειες και φίλοι και γνωστοί δεν πρόκειται να τους στηρίξουμε. Γιατί το λέω αυτό???

Ας πάρουμε τα επιχειρήματά τους ένα προς ένα.

1. Πως να μην πέσει ο τζίρος τους όταν οι αυξήσεις των τιμών στα νωπά προϊόντα έχουν αγγίξει δυσθεώρητα ύψη και ας λένε οι ίδιοι το αστείο επιχείρημα πως όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Συνδέσμου Εμπόρων Κεντρικής Λαχαναγοράς Αθηνών οι τιμές στα φρούτα και τα λαχανικά είναι σταθερά χαμηλές τα τελευταία τρία χρόνια (!!!!!!). Η εγώ κατοικώ σε άλλον πλανήτη ή τα συνεργεία του Συνδέσμου που διενήργησαν την έρευνα των τιμών δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους.

Και για να μην λέω αοριστολογίες να ρωτήσω το εξής :

• 
  
  Πως είναι δυνατόν την ίδια ημέρα 1 κιλό σταφύλια να κοστίζει 0,30-0,50 Ευρώ στις λαϊκές αγορές της Κορίνθου,του Λουτρακίου και του Ναυπλίου ενώ στις λαϊκές αγορές των Αθηνών τα σταφύλια να πωλούνται με ελάχιστη τιμή 2 Ευρώ????
  
• Πως είναι δυνατόν άλλα φρούτα στις συγκεκριμένες επαρχιακές λαϊκές αγορές να μην ξεπερνούν το 1 Ευρώ/κιλό και στις Λαϊκές Αγορές των Αθηνών κάποια φρούτα να αγγίζουν τα 5 Ευρώ/κιλό???? (Αντε για να μην αραδιάσω συγκεκριμένα παραδείγματα, μου φαίνεται πως μας περνούν για χαζοπρωτευουσιάνους....)

Ο τζίρος των Χονδρεμπόρων θεωρώ πως έπεσε αφ΄ενός λόγω της γενικότερης οικονομικής δυσπραγίας που έχει πλήξει όλους τους κλάδους (γιατί ενοχλούνται εκείνοι δηλαδή ???) αλλά κυρίως λόγω των υπέρογκων τιμών στις οποίες έφτασαν τα προϊόντα οι ίδιοι. Οταν αγοράζουν το λάδι προς 1,70 Ευρώ/λίτρο από τον παραγωγό και σε μένα τον καταναλωτή φτάνει να πωλείται από το Σούπερ Μάρκετ από 4,90 Ευρώ/κιλό -6,80 εμ δεν θα ψαχτώ να βρω τι φταίει?? (Διαβάστε σχετική ανάρτηση της magicasland εδώ)
Ο Ελληνας ποτέ δεν λυπόταν να ξοδεύει χρήματα για το φαγητό και εξ αιτίας των Χονδρεμπόρων κατάντησε να αγοράζει φέτα καρπουζιού και όχι ολόκληρο καρπούζι μόνο και μόνο επειδή η τιμή του καρπουζιού (ενός κάποτε φτηνού φρούτου) σιγά σιγά εξομειώνεται με το χαβιάρι.....Οι δικές τους υπέρογκες απαιτήσεις για υψηλά ποσοστά κέρδους είναι που έδιωξαν τους ανθρώπους από την κατανάλωση. Ας μειώσουν το ποσοστό κέρδους τους, για να μειωθούν οι τιμές, και ο τζίρος τους σίγουρα θα ανέβει και πάλι (Διαφορετικά μας βλέπω να φυτεύουμε στα μπαλκόνια μας καρπουζιές.....)
2. Η επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής είναι πράγματι σοβαρό πρόβλημα αλλά και πάλι αφορά όλους τους επαγγελματικούς κλάδους και όχι μόνο τους Χονδρεμπόρους. Πιθανολογώ πως με τη δημιουργία δικτύου Λιανικής οι Χονδρέμποροι δεν επιχειρούν μόνο να λύσουν το πρόβλημα ρευστότητας αφού θα εισπράττουν απευθείας από τους καταναλωτές (κυρίως μετρητά) αλλά μάλλον δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν τις παχυλές προμήθειες τις οποίες συνήθισαν να εισπράττουν εδώ και χρόνια και θέλουν να βγάλουν απ΄έξω τις προμήθειες που μοιραία εισπράττουν οι αλυσσίδες των Καταστημάτων λιανικής και να αυξήσουν οι ίδιοι το περιθώριο του κέρδους τους.
3. Αλήθεια γιατί τους ενοχλεί που οι πολίτες αλλά και τα καταστήματα λιανικής στρέφονται απευθείας στους παραγωγούς???? Δεν είναι εύλογο???? Αυτοί στο κάτω-κάτω κάνουν τον κόπο και ξοδεύουν τα λεφτουδάκια τους αυτοί δικαιούνται να πωλούν σε λογικές τιμές που όχι μόνο θα καλύπτουν το κόστος της παραγωγής αλλά θα δικαιολογείται και ο λόγος ύπαρξής τους. Σε τελική ανάλυση με τις διαμαρτυρίες των αγροτών βγήκαν στη φόρα και οι πραγματικές τιμές τις οποίες εισπράττουν από τους εμπόρους. Σκέτη εκμετάλλευση!!!
Οι δηλώσεις των χονδρεμπόρων δεν σταματούν εδώ, αναφέρουν (δια στόματος του κ. Ν.Καλογρή προέδρου του Συνδέσμου) πως σε ότι αφορά τη διαφορά τιμής από το χωράφι στο ράφι "οι παραγωγοί που πωλούν μόνοι τους τα προιόντα στις λαϊκές αγορές έχουν τις ίδιες τιμές με τους επαγγελματίες πωλητές'' . Με λίγα λόγια επειδή κάποιοι παραγωγοί εξομείωσαν τις τιμές τους με τις τιμές των χονδρεμπόρων στις λαϊκές αγορές των Αθηνών οι χονδρέμποροι θα πρέπει να πουλήσουν ακόμη πιο ακριβά τα προϊόντα, η θάπρεπε να καταγγελθούν οι συγκεκριμένοι παραγωγοί????? Τώρα σίγουρα θα μας τρελλάνουν!!!!
Εξ όσων γνωρίζω υποτίθεται πως διενεργούνται έλεγχοι στις λαϊκές αγορές. Οι ελεγκτές είναι υποχρεωμένοι :

• 
  
  να ελέγχουν τόσο τη νομιμότητα των αδειών όσων έχουν πάγκο (αλήθεια με την υπεκμίσθωση των αδειών ασχολείται κανείς????)
• 
  
  να ζητούν την επίδειξη των τιμολογίων αγοράς σε περίπτωση που έχουν υπόνοιες πως οι τιμές είναι "τσιμπημένες"
• 
  
  να κόβουν πρόστιμα και να αφαιρούν την άδεια σε όσους παρανομούν

Εμείς πάντως (μια παρέα συγγενών, φίλων και γνωστών) αποφασίσαμε μέσα στα πλαίσια του life-anti-style που υιοθετήσαμε να κάνουμε τα ακόλουθα :
1. Αγοράζουμε τα οπωροκηπευτικά μας από τις κοντινές επαρχιακές λαϊκές αγορές και όχι από τις Αθηναϊκές
Οποτε αυτό είναι εφικτό μαζευόμαστε μια παρέα και τα Σάββατα κάνουμε μια ημερήσια εκδρομή με πρώτη επίσκεψη τη λαϊκή αγορά άλλοτε της Κορίνθου, άλλοτε του Λουτρακίου και άλλοτε του Ναυπλίου (οι κοντινότερες στην Αθήνα που γίνονται ημέρα Σάββατο και τις οποίες έχουμε διαπιστώσει πως έχουν καλές τιμές και φρέσκα φρούτα). Οι τιμές των προϊόντων σας διαβεβαιώνω πως είναι πολύ φτηνότερες από τις τιμές των λαϊκών αγορών της Αθήνας. Η ανάγκη μας αυτή προέκυψε όταν παρατηρήσαμε πως σε αρκετές περιπτώσεις (τον τελευταίο καιρό) τα προϊόντα που πωλούνται στις λαϊκές της Αθήνας προέρχονται από ψυγεία με αποτέλεσμα σε λίγες ημέρες να χαλάνε. Στις επαρχιακές λαϊκές αγορές τα προϊόντα προέρχονται κυρίως από μικροπαραγωγούς, είναι φρεσκοκομμένα, νοστιμότατα και διαρκούν (έφαγα μετά από χρόνια ρόδι που μύριζε ρόδι). Εξ άλλου συνδυάζετε το τερπνόν μετά του ωφελίμου, την εκδρομή με το χρηστικό μέρος (τις αγορές σας). Εάν οι λαϊκές αγορές των Αθηνών κάποια στιγμή επαναφέρουν τις τιμές σε λογικά επίπεδα φυσικά θα αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας.

2. Αγοράζουμε προϊόντα απευθείας από παραγωγούς και όχι από μεσάζοντες

Εκτός από τις λαϊκές αγορές για να πετύχουμε καλύτερες τιμές μαζευτήκαμε μια παρέα συγγενών και φίλων και προμηθευόμαστε απευθείας από παραγωγούς το λάδι, το αλεύρι, τυριά (φέτα και γραβιέρα), αμύγδαλα, κρασί, ρακή και συνεχίζουμε να ψαχνόμαστε για άλλα προϊόντα. Οσο μεγαλύτερη ποσότητα προϊόντων παραγγέλνει κανείς τόσο καλύτερη ικανότητα διαπραγμάτευσης έχει προκειμένου να πετύχει καλύτερες τιμές. Μετά από 4 χρόνια πειραματισμών η παρέα μας άρχισε να μεγαλώνει και τα παραπάνω προϊόντα μας κοστίζουν φτηνότερα (αφού μοιραζόμαστε και τα έξοδα μεταφοράς στην Αθήνα), είναι νοστιμότερα και διαρκούν περισσότερο.

Τις δηλώσεις των Χονδρεμπόρων της Κεντρικής Λαχαναγοράς του Ρέντη τις διάβασα σε δημοσίευμα της εφμ ΚΕΡΔΟΣ .

Ο πίνακας ζωγραφικής είναι λεπτομέρεια από την "¨Λαϊκή αγορά" του Παναγιώτη Τέτση (1979)